Transbronşiyal Kriyobiyopsi ile Akciğer Hastalıklarında Hızlı ve Konforlu Teşhis

Akciğer sertleşmesi olarak da bilinen diffüz parankimal akciğer hastalıklarının tanısında, cerrahi biyopsinin yerini alan kriyobiyopsi uygulaması Antalya’da yalnızca Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde (AÜ TTF) kullanılıyor. Yöntemde biyopsi yapılacak bölge, yaklaşık 5 ila 10 saniye boyunca eksi 70 ile eksi 100 derece arasında donduruluyor ve bu sayede parçalar alınabiliyor. Bugüne dek bu yöntemin kullanıldığı hastalar arasında toplam 60 kişiye biyopsi uygulanmıştır.

Doç. Dr. Fatih Üzer, toplumda akciğer sertleşmesi olarak bilinen hastalıklar sınıfındaki diffüz parankimal akciğer hastalıklarının tanısında transbronşiyal kriyobiyopsinin Türkiye’de 7-8 merkezde, Antalya’da ise sadece AÜ Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı’nda uygulandığını belirtti. Bu hastalıklarda yaklaşık olarak 200 farklı durumu kapsayan bir grup bulunduğunu ifade eden Üzer, bazı durumlarda hastalara biyopsi önerdiklerini vurguladı.

Biyopside iki ana seçenek bulunmaktadır: Birincisi VATS olarak adlandırılan açık akciğer cerrahisiyle yapılan biyopsi, ikincisi ise kapalı olarak bronkoskopik yöntemle gerçekleştirilen transbronşiyal kriyobiyopsi. Hastaya sunulan bu ikinci seçenek, konfor açısından önemli bir fark yaratıyor. İşlem sonrası çoğu hasta ya aynı gün ya da kısa bir süre sonra evine dönüyor; bazı durumlarda ise güvenlik amacıyla bir gece hastanede kalabiliyor.

Transbronşiyal kriyobiyopsi, astım, KOAH veya akciğer kanseri gibi diğer akciğer hastalıklarında yaygın olarak uygulanmaz; asıl amacı 200 değişik türdeki diffüz parankimal akciğer hastalıklarının tanısında olmak. Üzer, bu hastalıkların bazılarını sigara kullanımıyla ilişkilendirebileceğini, bazılarını romatizmal hastalıklara bağlayabileceğini, bazılarının ise nedeni henüz tespit edilemeyen hastalıklar olduğunu söyledi. Öncelikle solunum fonksiyon testleri, kan tetkikleri ve BT taramalarıyla bazı hastalıkları dışlayıp adını koymaya çalıştıklarını, adını koyamadıkları durumda ise biyopsiye başvurduklarını belirtti.

İşlem sırasında kriyobiyopsi kateterinin ucunun -70 ile -100 derece arasında soğutulduğu ve 7-10 saniye bu bölgede tutularak yaklaşık 0,5 ila 1 santimetre uzunluğunda biyopsi parçaları elde edildiği ifade edildi. Kateter ucunun 0,9 mm ile 2,4 mm aralığında değiştiği ve işlemde karbondioksit kullanıldığı kaydedildi. Bölgenin dondurulup çekilmesiyle tek seansta 3 ila 4, bazen 5 biyopsi alınabildiği belirtildi. Alınan parçalar patolojiye gönderilerek tanı konulması sağlandı.

Bu yöntemin hastalarda tanısal doğruluk oranı yaklaşık %85’e kadar çıkabiliyor. Ameliyathane koşullarında, anestezi eşliğinde yürütülen işlem yarım saat ile 45 dakika arasında sürüyor. Bir hasta, biyopsi sonrası normal yaşantısına dönme deneyimini şu sözlerle paylaştı: “Biyopsi çok rahat geçti; tedaviye başlanınca yan etkiler hafif oldu ve şimdi günlük hayatıma dönmüş durumdayım.”

Sonuç olarak, transbronşiyal kriyobiyopsi ile elde edilen biyopsi parçaları sayesinde hastaların teşhis ve tedavi süreçleri konforlu bir şekilde ilerleyebiliyor. Çalışmalar, özellikle uygun ortamda ve deneyimli ekiplerle uygulandığında hızlı sonuçlar elde edilmesini sağlıyor.