Sepetçioğlu Halk Oyunu ve Kastamonu Kültürümüzde Yaşayan İzler

Sepetçioğlu halk oyunu, Kastamonu’nun tarihi beylikler dönemine uzandığı düşünülen ve günümüzde emeklilerden oluşan az sayıda grubun da sürdürmeye çalıştığı nadir geleneklerden biridir. Oyunun tam olarak ne zaman ortaya çıktığı net olmamakla birlikte Beylikler dönemine kadar uzandığı tahmin edilmektedir. Araç ilçesinde, sepet ustası olan babasının zulme karşı gelmesi ve ailesiyle birlikte öldürülmesiyle ilişkili olarak türküsünün söylendiğine inanılır.

Genellikle 4-6 kişilik bir ekip tarafından davul ve zurna eşliğinde sergilenen hareketler, yiğitliği ve kahramanlığı simgeleyen figürlerle sahnelenir. Ekip, geleneksel kıyafetlerle daire biçiminde dönerek oyunu tamamlar. Kültürümüzü ayakta tutmaya çalışıyoruz söylemiyle hareket eden Kastamonu Kültür ve Sanat Derneği de bu oyunu yaşatma misyonunu ön plana çıkarır.

Derneğin kurucuları arasında yer alan Sebahattin Güner, 2000 yılında kurulan derneğin 2012’den itibaren Sepetçioğlu oyununu odağına alarak çalışmalarını sürdürdüğünü ifade eder. Derneğin sadece bu tür etkinliklerle sınırlı kalmadığını, halk müziği koroları ve şiir yarışmaları gibi projelerle yöre kültürünü canlı tutmayı hedeflediklerini belirtti. Ekibin çoğunluğunun emekli olduğuna vurgu yapan Güner, “Gönül verdiler; birbirimizden kopmuyoruz; güzel bir birliktelik var; gençlerde merak biraz zayıf” sözleriyle durumu özetledi.

İhsan Yalınkılıç, 72 yaşında olmasına rağmen Sepetçioğlu’nun mahalli kültürünü yaşatmaya çalıştıklarını ifade ederken, dağcılık ve sporla devam eden yaşamının bu kültüre olan bağlılığını vurgular. Ekip üyelerinin ellerinden geleni yaparak kültürü gelecek nesillere aktarmaya çalıştıkları, bu çabanın yoldaşlığı ve dayanışmasıyla güçlendiği görülen bir tablo sunar.

Sepetçioğlu türküsünün sözlerinde ise kahramanlık, aileye karşı yapılan haksızlıklar ve dağların kutsal çağrıları gibi imgeler öne çıkar. Şiirsel ifadeyle, Osman Efem’e atfedilen bu kahramanlık anlatısı, Kastamonu’nun dağlık dokusuyla bütünleşir ve yöresel kimliğin barışçıl bir şekilde sürekliliğini simgeler.