Sümela Manastırı’nın Işığında Doğanın İzinde: Abdulkadir Yıldırım’ın Yağlı Boya Yolculuğu

Trabzonlu ressam Abdulkadir Yıldırım, farklı şehirlerden topladığı doğa ve tarih motiflerini yerinde tuvale yansıtıyor. Ziyaret ettiği mekânları sadece tek bir bakışla değil, gün ışığının değişen tonlarıyla da görüp resmetmeyi tercih ediyor. Kar yağışının ardından Sümela Manastırı’nın yamacında ortaya çıkan manzara, canlı performans eşliğinde Yıldırım’ın tuvaline aktarılıyor.

Yaşadığı süre boyunca yaklaşık 38 yıldır yağlı boya ve izlenimci yaklaşımıyla eserler üreten sanatçı, doğada çalışmayı en doğal yol olarak görüyor. Yapmak istediği kompozisyonları, bulunduğu mekanı ve ışığın değişimini gözlemleyerek seyyar şövalesini kuruyor ve gün ışığında doğrudan çalışıyor. Bugüne kadar yaklaşık 1300 tabloya imza atan Yıldırım, yurt içi ve yurt dışında açtığı sergilerle eserlerini sanatseverlerle buluşturuyor. Özel koleksiyonlarda yaklaşık 100 tablonun yer aldığı sanatçı, aynı mekânı farklı zaman ve açıdan resimleyerek atmosfer ve ışık değişimlerini tuvaline taşıyor.

Güncel serüveninde, Sümela Manastırı’nı görmek için kurduğu seyyar şövalesini yamaca yerleşmiş durumda, karın bıraktığı doğal manzarayı canlı performansla resmediyor. Yıldırım, resim sanatına olan bağlılığını şu sözlerle özetliyor: “Resim yapmaya çocukluğumda bisikletimle bir araya çöken malzemelerle başladım. 1987’den beri yağlı boya üzerinde çalışıyorum; doğayı merkez alarak izlenimci bir bakışla üretim sürüyor. Şimdiye dek pek çok yerde çalışmalar yaptım ve yaklaşık 1300 eser ortaya çıktı.”

Doğayı çalışırken hep ön planda tutan Yıldırım, özellikle karlı ve soğuk hava koşullarında da üretimini sürdürmekten vazgeçmiyor. Atölyesi yanında olsa da doğanın içinde çalışmayı tercih ediyor; kalan dokunuşları atölyesinde tamamlayıp eserlerine son şeklini veriyor. Resim sanatını sevmekte ısrarcı olan sanatçı, bu süreçte çektiği videolarla da açılan ufuklar elde ediyor ve birçok kişinin sanata olan ilgisini yönlendirdiğini düşünüyor.

Güzellikler içinde çalışma tutkusu Yıldırım, Sümela Manastırı’nı farklı zamanlarda ve açılardan resmettiğini belirterek doğada çalışmanın dinamiklerini şu sözlerle aktarıyor: “Doğada çalışmak, binlerce insanın emeğini paylaşmasıyla birleşir; atölyem olsa da güzel ve doğal bir ortamda çalışmayı tercih ederim. Gün ışığında izlenimci bakışım belirginleşir. Türkiye’de Trabzon’un bu tür bir sanatı yansıtması, Avrupa’daki Floransa gibi önemli bir konuma sahip.” Sümela’yı çok sevdiğini söyleyen sanatçı, bu mekânı yeni açılarla tekrar yeniden resmederek izleyiciye farklı bir deneyim sunuyor.