Pika Sendromuyle Yaşayan Junior: Evde ve Kreşte Büyük Mücadele

Bir anne olarak Jess için endişe, oğlunun her anda eline geçen her şeyi ağzına götürmesiyle başladı. Junior küçük yaşlarda sayısız nesneyi kemirmiş, kumları dahi avuç avuç yemişti. Eylül ayında alınan bir tanı, bu davranışın pica olarak adlandırılan besin değeri olmayan maddeleri yeme eğilimini işaret ediyordu. Brymbo, Wrexham çevresinde yaşayan 31 yaşındaki Jess, çevresinde hiçbir şey olmasa bile Junior’ın daima bir şeyler aradığını ifade ediyordu.

Kreşte düzeni de bu durumdan etkilenmişti; çünkü Junior o kadar çok kum yedi ki bulunduğu ortam güvenli gözükmüyordu. Bazen bu durum komik gibi görünse de asıl sorun, çocukların sağlığını tehdit eden boyalar ve mobilyalardan gelen tehlikelerdi. Ahşap bir beşikten metal bir çocuk karyolasına geçiş yapılmasına rağmen odanın kapı pervazını kemirmeye kadar uzanan davranışlar görüldü ve sonrasında kan testlerinde demir eksikliği çıktı. Bu bulgular, pika sendromunun olası nedenlerinden biri olarak değerlendirildi.

Ev sahibi kurum konuyu dikkatle ele aldı ve gerekli onarım çalışmalarını planladığını duyurdu. Ancak Jess, iletişimin yetersiz olduğunu ve alınan önlemlerin yüzeyde kaldığını belirtmekten çekinmedi. Güvenli alanlar içinde kalınsa dahi Junior tek tek yeni bir şeyler bulup kemirmeye yöneliyor. Bu durumu kontrol altına almak için aile, metal ve plastik materyallerden kaçınarak güvenli alternatiflerle yönlendirmeye çalışıyor.

Yaşanan süreci özetlemek gerekirse, Junior’ın ilgisini çeken nesneler çeşitlilik gösteriyor; ahşap ve karton öne çıkıyor. Abisi Jack ile birlikte oyuncak arabaları oynarken, Junior yine de arabaları da kemiriyor ve bu yüzden kutulara konulup saklanmak zorunda kalıyor. Bir gün mağazadan perde almak için gittiklerinde, Junior henüz arabaya ulaşamadan perde kutusunu kemirip delmişti. Doktorların yönlendirmesiyle alınan kan testi, pika sendromunun tanısına giden süreci hızlandırdı.

Jess, bu durumla başa çıkmak için meyan kökü ve kahvaltılık gevrek gibi güvenli görünen alternatifleri devreye soktu. “Boğulma riskini unutmadan uygun görülen seçenekler bunlar,” diyor Jess. Evde tek başına kalmanın zor olduğu her anı, canlı bir güvenlik planıyla ilerlemenin gerekliliğini hatırlatıyor. Burada önemli olan; pika sendromunun ölümcül boyutlara ulaşabileceği konusunda farkındalığın artırılması ve ailelere, sağlık ve konut hizmetlerinde destek sağlanmasıdır. Ulusal Pika Danışma Servisi’nin 2023’te kurulmasıyla birlikte bugüne kadar 250 aileye destek verildi. Yetkililer, pika’nın değerlendirme, tanı ve destek süreçlerinde net yönergeler oluşturduklarını belirtiyorlar. Jess için asıl öncelik, benzer durumların daha yaygın anlaşılması ve toplulukların daha fazla destek almasıdır. Birlikte hareket etmek, parklara dair endişeleri azaltmanın ve günlük yaşamı kolaylaştırmanın anahtarı olabilir.