Isparta’nın Sokak Lezzeti: 65 Yıllık Osmanlı Macunu Ustası Ali Dede ile Gönülleri Fetheden Emeğin İzleri

İsparta’da, 11 yaşından beri sokaklarda Osmanlı macunu satarak geçimini sağlayan Ali Hasan Kahyaoğlu, 76 yaşına gelmesine rağmen el artıklarının ahengine güvenerek yoluna devam ediyor. Babasından öğrendiği bu mesleği 65 yıldır sürdüren Kahyaoğlu, tek çocuğunu da aynı yoldan eğitmiş olmanın sevincini anlatıyor. Gençlere, çalışmanın önündeki engellerin olmadığını ve yeter ki istek olsun mesajını ileterek, alnın terinin nasıl birikimli bir servete dönüştüğünü örnekliyor.

Günlük hayatında yalnızca kendisine değil, topluma da ilham veren Kahyaoğlu, Isparta’da “Ali Dede” olarak tanınan bir simge haline gelmiş durumda. 11 yaşından beri bu işi yapışı, evinin geçimini sağlamak için 65 yıldır sürdürmesi, onun için yalnızca bir meslek değil, same zamanda miras niteliğinde bir yaşam biçimi. Oğlunu bu meslekle okuttuğunu belirten kahramanımız, genç nesillere çalışmanın ve azmin her durumda karşılığını bulabileceğini savunuyor.

Geçmişte Ankara sokaklarında da macun satmış olan Kahyaoğlu, zabıta baskıları altında bile tepsisini yenileyip yoluna devam etmiş. Şu günlerde ise Isparta’da yaşanan daha sakin bir ortamda işini sürdürmenin gururunu yaşıyor. Macunun tamamen kendi üretimi olduğuna dikkat çeken ustamız, meyve özlerinden elde ettiği karışımları tek tek kaynatarak her tepsiye özenle döküyor ve sabaha hazır hale getiriyor. Dayanıklılığıyla öne çıkan macun, kokusunu ve tadını uzun süre korumayı başarıyor.

“Gençler çalışmaktan vazgeçmesinler” diyen Kahyaoğlu, günümüzde bazı gençlerin iş bulamadıkları gerekçesiyle umutlarını yitirdiklerini görüyor; fakat gerçek şu ki taleplerin çok olduğu, yeter ki istek ve azim bulunsun. “76 yaşındayım, hâlâ çalışıyorum; ekmeğimi taştan çıkarıyorum” diyen usta, gençlere kendi deneyiminden bir motivasyon dersi veriyor. Bu sokaklarda tek Ali Dede olarak tanınan kişinin söylediği tek gerçek ise, işin ve emeklerin karşılığını sabırla almak gerektiği. İhlas Haber Ajansı ve Haberler.com kaynaklı bu öykü, Isparta’daki dayanışma ve çalışkanlık ruhunu özetliyor.