B.B. ve U.B. İçin Tasarlayarak Öldürme Kararı ve M.A.D. ile A.Ö.’nün Beraatının Gerekçesi – Diğer ayrıntılarla birlikte

Anadolu 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından hazırlanan gerekçeli karara göre, şüpheden arındırılmış şekilde B.B. ve U.B’nin öldürme kararını ne zaman aldığı ve bu kararı hayata geçirme yönünde ne zaman hazırlık yaptıklarının tespitinde belirsizlik bulunmaktadır. Kararda, makamlar ile sanıklar arasındaki ilk karşılaşma ile eylemin gerçekleşmesi arasındaki sürenin yaklaşık 10-15 dakika gibi çok kısa bir aralık olduğunun belirtilmesi, onlardan birinin ya da ikisinin de olay öncesi makul bir sürenin geçmesini sağlayıp bu karardan vazgeçebileceklerini gösteremediği sonucunu doğurmuştur.

B.B. tarafından gerçekleştirilen bıçaklı saldırıda darbe sayısının fazlalığı ya da U.B.’nin yere düşen maktule tekme atması tek başına canavarca hisle hareket edildiğini kanıtlamamaktadır. Bu nedenle canavarca hisle hareket edilmesi ihtimali için psikolojik olgunluğun tespiti gerekir; somut deliller bu yönde bulunmadığı için bu açıdan ceza verilmemiştir. Gerekçeli kararda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yönündeki talep ise, tanık ifadeleriyle suça sürüklenen çocukların beyanlarının çeliştiği dikkate alınarak, mağdurun ilk haksız harekete ilişkin bulunmasının mümkün olmadığını ve suça tahrik altında işlendiğine dair güvenilir kanaat oluşmadığını göstermektedir.

Kanunun çocukların gelişim durumlarına uygun ceza miktarları belirlediğini hatırlatan karar, yaş ve bilince oranlı bir ceza takdirinin gerekliliğini vurgulamıştır. Suça sürüklenen B.B. ve U.B’nin 15 yaşını doldurmalarına rağmen kendi yaş grubundaki bir kişiyle karşılaştırıldığında suç ve eyleme yönelik bilinçlerinin daha yüksek olduğuna dair bulgular dikkate alınmıştır. B.B’nin U.B’ye cezaevinden gönderdiği mektuttaki ifadeler, eyleme ilişkin bilincin anlaşılmasını sağlamıştır ve bu nedenle her iki şüpheliye 24’er yıl hapis cezaları verilmiştir. Ayrıca eylem sonrasındaki pişmanlık belirtilerinin izlenememesi, metro kameralarındaki kayıtlara yansıyan davranışlar ve cezaevinde gönderilen mektubun incelenmesi de cezaların indirilmemesinde etkili olmuştur.

M.A.D. ve A.Ö.’ye verilen beraat kararının gerekçesi Kararda, M.A.D. ve A.Ö.’nün eyleme yardım etmek suretiyle iştirak ettiklerine dair talebin reddedilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Tanık beyanlarında bu iki kişinin eyleme iştiraklerine dair belirgin bir görgü yoktur. Dava kapsamında, M.A.D. ve A.Ö.’nün maktul ile önceki bir tanışıklığının ve husumetinin olmadığını gösteren bulgular üzerinde durulmuştur. Dijital materyaller ve iletişim incelemeleri de suça sürüklenen çocuklar ile bu iki sanık arasındaki yazışmaların olmadığını göstermiştir; bu nedenle net bir iştirak tespiti yapılamamıştır.

Kamuya açık alanlarda M.A.D. ve A.Ö.’nün olay yerinde bulunmaları ya da sonrasında aynı metrobüste olmaları tek başına iştirak iradesini kanıtlamaya yetmemektedir.İncelemelerde M.A.D.’nin perdeleme yaparak bıçağın teminini kolaylaştırdığı iddia edilse de kayıtlarda bu iddiayı destekleyen net kanıt bulunmamıştır. Bilirkişinin ifade ettiği kamera açıları, mesafe ve çözünürlük gibi teknik gerekçelerle, B.B.’nin bıçak alma ve saklama anının M.A.D. tarafından bilindiğine dair kesin ve ikna edici vicdani kanaat elde edilememiştir.

M.A.D. ve A.Ö.’nün, B.B. ve U.B.’nin suç işleme iradesini cesaretlendirdikleri iddia edilse de bu desteğin failin iç dünyasıyla ilgili olduğuna dair karar verilmiş olsa da dosyadaki maddi deliller bu yönde yeterli değildir. Sonuç olarak, bu iki sanığın suç işleme iradesine katkıda bulunduğuna dair yeterli kanıt bulunamadığından beraat kararı verilmiştir.

Davanın geçmişine dair özet Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iddianamesinde, Minguzzi’nin Kadıköy Hasanpaşa’daki pazar alanında B.B. ve U.B. ile karşılaştığı, çıkan tartışmada B.B.’nin Minguzzi’yi itip tekrar yumruk attığı ve ardından B.B.’nin bıçakla Minguzzi’yi çeşitli bölgelerden yaraladığı aktarılmıştır. Olay sonrası U.B.’nin Minguzzi’ye tekme atması ve Minguzzi’nin 9 Şubat’ta yaşamını yitirmesi yer almaktadır. Otopsi raporu sevk edilen bulgular arasında ölüm nedeninin kesici alet etkisiyle iç organ yaralanması olduğu belirtilmiştir. İddianamede U.B.’nin tekmelediği, B.B.’nin ise tezgahından aldığı bıçakla birden çok kez yaraladığı, her iki sanığın da “çocuğa karşı kasten öldürme” suçundan 18’er yıldan 24’er yıla kadar hapis cezalandırılmaları talep edilmiştir. Soruşturma kapsamında M.A.D. ve A.Ö.’nün bu olayda suça sürüklenen çocuklar olarak tanımlanmasıyla birlikte 15’er yıldan 20’şer yıla kadar hapis istemiyle iddianame hazırlanmıştır.

Mahkemenin kararına dair sonuçlar Anadolu 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi, B.B. ve U.B.’yi “çocuğa karşı kasten öldürme” suçundan 24’er yıl hapisle cezalandırmıştır. Tutukluluk hallerinin devamına hükmedilirken M.A.D. ve A.Ö. beraat ve tahliye edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi ise beraat kararının kaldırılması için istinaf başvurusunda bulunmuş, dosyanın incelemesinin sürdüğü belirtilmiştir.