Atakule’de Gezegensel Bir Diyorama: Melih Şentürk’ün İklim Kriziyle Yüzleşen Ütopyası

Bir diorama sanatçısı olarak Melih Şentürk, kentinin simgelerinden Atakule’nin 150 yıl sonrası için hayal gücünü kullanarak geri dönüştürülebilir malzemelerden ütopik bir sahne kurdu. Doğadan toplanan parçalar, bilgisayar kartları ve hurda metallerle oluşturulan eserin amacı, iklim değişikliği ve su kıtlığına dikkat çekmek ve izleyiciyi geleceğe dair bir farkındalığa çağırmak.

Şentürk, bu eseri yaklaşık iki buçuk ay süren bir çalışmayla tamamladı. Üretim sürecinde, bilinçsiz tüketim ve kaynak kullanımı sonucunda büyüyen su krizinin etkilerini, doğanın yeniden canlanmasını mümkün kılan bir topluluk üzerinden betimledi. Sergilemek istediği Atakule, bu hayali topluluğun gelecek vizyonunu somut bir mekânda deneyimletme fikrinin merkezi haline geldi.

“Bir hikaye yazıyorum aslında; bu hikayenin özünde, iklim krizinin doğa döngülerini nasıl bozduğunu ve su kaynaklarını nasıl sarstığını göstermek var,” diyen Şentürk, bu çalışma ile tek bir noktaya odaklanıyor: İnsanların doğayı koruma ve yeniden canlandırma yolunda ortak bir çaba gösterebilmesi için gerekli farkındalığı tetiklemek.

İklim krizinin mevcut etkileriyle yüzleşen Şentürk, su fiyatlandırmasının bugün hayli doğal karşılandığı bir döneme işaret ederek, bu durumun da hızla ilerleyen bir sorun olduğuna dikkat çekti. “Burada yaşayan topluluk, su krizinin üstesinden gelip doğayı yeniden canlandırma amacıyla hareket ediyor,” diye ekledi ve kamp yolculukları sırasında doğanın nasıl tahrip olduğunu gözlemlediğini paylaştı. Atık materyallerden kurulu bu eser, Atakule’nin distopik yüzünü değil, dirençli bir gelecek vizyonunu yansıtmayı hedefliyor.

Atık materyallerden inşa edildiği ifade edilen eserin sergileme kararı, ziyaretçilerin Atakule’nin mevcut yapısı içinde bu alternatif gerçekliği deneyimlemelerini amaçlıyor. Şentürk, bu seçimin kendisi için büyük bir onur olduğunu belirtti.