Alaeddin Özdenören’in Erzurum Günleri: Dumlu’dan Şahap Paşa Tabyası’na Yolculuk

Erzurum’da askerlik hatıralarını gün yüzüne çıkaran çalışmalar, Yedi Güzel Adam’ın önde gelen ozanlarından Alaeddin Özdenören’i yeniden gündeme getiriyor. Türkiye Dil ve Edebiyat Derneği Erzurum Şubesi Yönetim Kurulu Üyesi Taner Özdemir’in yönettiği araştırma, Özdenören’in 1969 yılında Dumlu bölgesindeki 51. Tümen bünyesinde vatani görevini tamamladığını ortaya koyuyor.

Şairin kendi kaleminden aktardığı anılarında Erzurum, Gökçeyamaç Köyü’nü, eski adıyla Tafta köyünü işaret ediyor. Zorluklarla geçen bu dönemde sert iklimin insanların yaşam tarzını belirlediğini, evlerin çoğunun yeraltında kurulmasının günlük hayatın doğal bir parçası haline geldiğini dile getiriyor. Misafir olduğu ailelerin yanında gördüğü yoksulluğa rağmen sıcak karşılamalar ve paylaşım kültürü, Özdenören’in hafızasında silinmeyen izler bırakıyor.

Askerlik yıllarında Şahap Paşa Tabyası’nı da yakından tanıma fırsatı bulduğunu ifade eden yazar, tabyanın bulunduğu yüksek tepenin kalın taş duvarlarla çevrili sığınaklarını ve askerlerin barındığı bölümlerin ayrıntılı tasvirlerini paylaşıyor. Erzurum’un tarihi savunma yapılarından biri olan bu tabya, Özdenören’in iç dünyasında uzun süreli bir etki bırakıyor.

En güçlü ve kalıcı anı ise Erzurum’un kışını görmekte yatıyor. “Kışın ne demek olduğunu orada öğrendim.” sözleriyle özünde soğuk ve sert coğrafyanın insanlarda bıraktığı dayanıklılığı hatırlatıyor. Bu hatıralar, hem edebiyat tarihine hem de şehir hafızasına değerli bir not düşüyor.

Taner Özdemir’in değerlendirmesine göre, Özdenören’in Erzurum’daki askerlik yılları, Yedi Güzel Adam hareketinin modern Türk edebiyatı içindeki konumunu ve Erzurum’un kültürel hafızasını daha geniş bir çerçevede aydınlatıyor. Dumlu’nun, Tafta’nın ve Şahap Paşa Tabyası’nın tasvirları, bölgenin zengin kültürel ve tarihi dokusunu yeni bir pencereden sunuyor.