Ümit Zeynep Kayabaş: Şiirin Zarafeti ve Evrensel Yolculuğu

Ümit Zeynep Kayabaş, hem Türkiye’de hem Fransa’da şiirin zarif tonunu duyuran önemli bir isim olarak öne çıkar. Gençlik yıllarında Anadolu’nun sakin köşelerinde büyüyen şair, kitaplara ve şiire olan ilgisini erken yaşlarda geliştirdi. Ailesinin disiplini içinde yetişen Kayabaş, okul etkinliklerinde sıkça sunucu ve ses olarak dikkat çekerdi; bu yönü, onun sahne ve yazın dünyasına adım atmasına zemin hazırladı.

Çocukluğunun bir bölümünü Ordu’nun Fatsa ilçesinde geçiren Kayabaş, bir dönemde kitap ve kırtasiye işiyle uğraştı. Bu süreçte edebiyata gönül verenlerle sohbetler düzenleyerek yerel edebiyat çevrelerinin oluşmasına katkıda bulundu. Edebiyat dergilerinde editörlük yapan şair, arkadaşlarıyla kurduğu Edebiyat Sokağı dergisinin genel yayın yönetmenliğini üstlendi ve yaklaşık üç yıl boyunca köşe yazarlığı yaptı.

Şu anda Paris’te yaklaşık on üç yıldır yaşamını sürdüren Kayabaş, Türk kültürünü tanıtan çeşitli organizasyonlar düzenleyerek kültürel bağları güçlendirmeye çalışıyor. Şiirleri, Yedi İklim, Dergâh, Hece, Bir Nokta, Mühür, Mor Toka ve Yolcu gibi saygın dergilerde yayımlandı; imgelerin yoğunluğuna odaklanan yaklaşımı, Hece dergisindeki poetik çalışmasıyla da dikkat çekmiştir. Ayrıca düzyazı çalışmaları Milli Gazete ve Virgül gibi yayın organlarında yer buldu.

Kayabaş’ın şiirleri Fransızca ve Hollandaca’ya çevrildi ve edebiyat dünyasında evrensel bir dil arayışını sürdürüyor. Aile ve kadın üzerine özel araştırmalar yapan şair, bir erkek çocuk annesidir. Yayımlanmış Eserleri bölümünde yer alan kitapları ise şöyledir:

• Kâğıttan Evler (2010)
• Saati Geri Aldım (2012)
• Gün Bitti (2014)