İmeceyle Sac Üstünde Yufka: Komşuluk ve Dayanışmanın Geleneksel Ritüeli
Komşuluk ve dayanışmanın geleneksel ritüeli: imeceyle sac üzerinde yufka yapan toplulukların ortak ruhunu tanımlayan samimi, kültürel bir yolculuk.
Havza ilçesindeki Samsun halkının kadim bir geleneği devam ediyor: yufka yapımı, sac üzerinde ve imece usulüyle, komşuların bir araya gelmesiyle gerçekleşiyor. Sırayla katılan kadınlar, akşamdan hazırlanan hamuru sabahın ilk ışıklarında sac üzerinde pişiriyor ve böylece evlerin temel yiyeceği için gerekli yufkayı elde ediyorlar. Birlikte çalışmanın sıcaklığı, yalnızca yiyecek ihtiyacını karşılamakla kalmıyor; komşuluk bağlarını güçlendiriyor ve dayanışmanın kültürel bir parçası olarak kuşaklar arası geçiş sağlıyor.
Geleneksel yöntemlerle yufka ve ekmek yapan kadınlar, belirlenen sırayla buluşup birbirlerine destek oluyor. Yufkalar, günlük ihtiyaçların karşılanmasıyla sınırlı kalmayıp kış için de hazırlık amacı taşıyor.
İmece ruhu ise teknolojinin ve hazır gıdaların yaygınlaşmasına rağmen yaşamın merkezinde yer almaya devam ediyor. Kadınlar, birbirlerinin yardımıyla çalışmanın kolaylaştığını ve daha hızlı sonuç elde ettiklerini ifade ediyorlar; her buluşmada sohbetler eşliğinde vakit geçiriyorlar ve bu süreç, geçmişten gelen bir miras olarak kuşaklar boyunca aktarılıyor.
Hatice Söme, geleneğin şu an da canlı olduğunu dile getirerek şunları paylaşıyor: “Bir araya geliyoruz, sırayla birbirimizin yufkasını yapıyoruz. Bazen bir komşumuzun evinde, bazen başka birinde buluşuyoruz; herkes elinden geldiğince katkıda bulunuyor. Birlikte çalışınca işler daha kolaylaşıyor ve yufkalarımızı daha çabuk hazırlıyoruz.”
Bu ritüel, yalnızca gıda hazırlığı değildir; komşuluk ilişkilerinin sürdürülmesi, dayanışmanın güçlendirilmesi ve geleneklerin yeni nesillere aktarılması anlamına geliyor.