Gazze’de Çocuklara Umut Dairleri: Terapinin İzinde Yeniden Hayata Dönüş

Gazze’nin güneyindeki Han Yunus’ta, hasar görmüş bir evin alt katında kurulan klinik ve eğitim merkeziyle hizmet veren Neval Askul, İsrail saldırılarının çocuklar üzerinde bıraktığı psikosomatik etkileri hafifletmeye çalışıyor. İki yıl süren çatışmalar, Gazze’de derin bir travma yaratırken, çocuklar bu süreçten en çok etkilenen grup oldu.

Askul, yıkıntılar içinde bile pes etmeyen ruhunu vurgulayarak, “Küllerimizden yeniden doğarız” sözleriyle mücadelesini paylaşıyor. Enkaz altındaki evine geri dönüp terapilere yeniden başlayan Askul, şu anda klinikte yaklaşık 300 çocuğa bireysel ve grup psikolojik ve psikosomatik seansları sunuyor.

Çocukların iyileşmesi için uzun vadeli destek programlarının gerekliliğini vurgulayan Askul, sınırlı kaynaklara rağmen onların yanında olduklarını söylüyor. Çocuklar için en büyük ihtiyaç, duygusal acıyı hafifletecek güvenli bir destek ağı ve istikrarlı bir bakım ortamı.

Enes Kuveydi̇r, Mira Semhan ve Yezen el-Misri gibi vakalar üzerinden yaşanan travmanın yansımaları anlatılırken, Enes’in tankı çizmesi gibi simgesel görüntüler travmanın bedende yol açtığı somatik belirtileri de gösteriyor. Mira’nın gece korkuları ve ani irkilmeleri, Yezen’deki şaşılık tedavisine olumlu yansımalar getirirken özgüvenini geri kazandırıyor.

Askul, yaşananların toplumun genel dayanıklılık sınırlarını zorladığını belirtiyor: “Gazze’deki çocuklar suçluluk ya da hatalı bir davranış nedeniyle değil, savaşın kendisi yüzünden bu acıyı yaşıyorlar.” Bu süreçte yaşanan en çarpıcı hikayelerden biri, enkaz altında üç gün geçiren ve kardeşleriyle babasının kaybını anlatan bir kız çocuğu örneğinde yatıyor. Hasta ve travma altında büyüyen çocukların hatıraları, onların güven inşa etmelerine yardımcı olacak uzun süreli psikolojik desteklerle ancak hafifleyebiliyor.

Klinikteki anne-babalar da çocuklarındaki belirgin iyileşmeleri paylaşıyor. Örneğin, doğuştan şaşı olan Yezen’in annesi, oğlunun artık baş dönmesi yaşamadan okuyabildiğini ve odaklanabildiğini ifade ediyor. Mira’nın annesi ise kızının artık korkularını yenmesi ve with ailesiyle daha normal bir şekilde iletişim kurmasını gözlemlediğini belirtiyor. Enes’in annesi de oğlunun tank ve savaş görüntülerine karşı verdiği tepkilerin, hastalığın erken bulguları olarak ortaya çıktığını paylaşıyor.

12 yaşındaki Sinin Neccar’ın Mayıs 2024’te babasını kaybetmesi, Askul’un terapi sürecinde çocukların duygusal tepkilerini güçlendirmeye yönelik bir öğretiye dönüştü. Sinin’in yazdığı bir mektup, kaybettiklerine sesini duyurma arzusunu somutlaştırıyor.

Kaynaklar: AA / Gülşen Topçu; Sağlık Kaynağı: Haberler.com