Fayton Kültürü ve El İşçiliğinin Yeniden Canlanması: Parçalarla Bir Zaman Yolculuğu

Gövdeyi korumak için darbe emici dişbudak ağacı kullanılırken, tekerleklerin dayanıklılığı için yüksek dirençli gürgen tercih ediliyor ve bu seçimler doğal bir süspansiyon etkisi yaratıyor. Kamber açısı diye adlandırılan dışa eğimli tekerlekler, yükü en kuvvetli noktaya aktarmayı sağlıyor ve virajlarda güvenliği artırıyor. Elde dövülen çelikler yol sarsıntısını asgariye indirir; su geçirmez özel deri mekanizmalar ise bugün açılır tavanların kökünü oluşturan bir miras gibi görülüyor.

Baba Mesleğini Yaşatan Usta Cem Kara Osman, faytonları özel üretim ve tamirle günümüze taşıyor. Araçları sadece sünnet, düğün ve reklam çekimleri gibi özel durumlarda kullandıklarını belirtiyor ve nal seslerinin insanı stresten uzaklaştırdığını, adeta bir terapi etkisi yarattığını söylüyor. Ancak usta eksikliği tehlikeyi büyütüyor: Türkiye genelinde bu işi yapabilecek ustaların sayısı az ve talep azalınca üretim durma noktasına geliyor. Yeni nesil bu sanata ilgi göstermiyor; bu değerli kültürün tamamen unutulması ihtimali gündemde.

Yüz Yıllık Paris Faytonu Yeniden Canlanıyor Eline geçen uzun tarihi faytonu yeniden restore eden Osman, aracın Paris ve Londra damgalarını taşıdığını ve Avrupa’dan İzmir’e getirildiğini ifade ediyor. Ardından İstanbul ve Büyükada’da film çekimlerinde kullanılan bu modelin bir gün gün ışığına tamamen çıkması için planlar olduğunu belirtiyor. İzmir faytonu olarak bilinen bu araç, üstü açılıp kapanabilen körüklü bir tasarıma sahip. Faytonculuk yalnızca bir araç üretimi değil; bu sanatı, ahşap, demir ve derinin binlerce yıllık uyumunu yaşatan bir kültürel miras olarak görüyor ve buna sahip çıkmanın önemine vurgu yapıyor.

Kaynak: İhlas Haber Ajansı (İHA)
Kaynak: Ensonhaber