Nalbant Yaylalarında Üç Aylık Yaylaköy Yaşamı: Çiftçilerden Nesillere Taşınan Gelenek

Yukarı Çulhalı köyü sakinleri, yaz mevsiminin yaklaşmasıyla birlikte Nalbant Yaylaları’na, yaklaşık 2 bin 100 rakımlı alana göç ediyor. Besiciler, dedelerinden miras kalan yaylacılık geleneğini sürdürerek, yaz aylarını hayvancılıkla geçiriyorlar.

Akdağmadeni’nin orman varlığıyla öne çıkan ilçesindeki Nalbant Yaylaları, sarıçam ormanlarının çevrelediği geniş bir alan olarak yaz mevsimlerinde besicilerin ikinci adresi haline geliyor. Köylüler, haziran başında hayvanlarını alıyor ve Eylül’e kadar yaylalarda konaklayarak süt, peynir, tereyağı ve bal üretimiyle hem geçimlerini sağlıyor hem de kış için ihtiyaçlarını karşılıyorlar.

Dedelerimizin bize bıraktığı hizmetleri biz devam ettiriyoruz diyen Nizam Öcal, yaylacılık geleneğini sürdürdüklerini, geçimlerinin hayvancılık ve yöresel ürünlerle sağlandığını belirtiyor. Törenler ve gelenekler, bugün nesilden nesile aktarılan bir yaşam biçimi olarak sürüyor.

“Üç ay burada kalıyoruz” sözleriyle Şirinyayla’da yaşayanlar, günlük yaşamın ritmini anlatarak bu dönemin nasıl geçirdiğini paylaşıyorlar. 11 haneden oluşan bölge, yaklaşık 44–45 kişilik bir nüfusu barındırırken, 300’ün üzerinde hayvanla çalışılıyor. Aradan geçen yıllar içinde elektrik de gelmiş ve günlük rutina sabah erken saatlerde başlayıp akşamüstü sona eren bir akış hâline dönüşmüş durumda. Sabah hayvanları dışarı çıkarıp sağımını yapan sofraların ardından akşam tekrar hayvanların geri gelişini ve süt sağımını tamamlamak bu yaşamın temel ritüelleri arasında yer alıyor.

“Biraz rahat, biraz çile” diyerek Şirinyayla’daki yaşamın zorlukları ve sevinçleri, genç kemal İbiş’in sözlerinde de kendini gösteriyor. On yaşındaki çocuk, okuldaki günün ardından ailesinin yanında çalışıyor ve inekler için peşinden koşuyor.

Nalbant Yaylaları ve çevresi, yaz boyunca yaklaşık 60 haneyi kapsayan bir yörüngede hayvancılığı sürdürürken, uzun yıllardır süregelen yaylacılık geleneğini gelecek kuşaklara aktarmaya devam ediyor. – YOZGAT