Benim Hikayem: Gazze’de Kuklalarla Psikolojik Destek ve İyileşme

Gazze’deki anneler ve çocuklar, savaşın izlerini sanatla ifade etmek ve travmalarını hafifletmek amacıyla kukla tiyatrosunu bir araya getiriyor. Atık malzemelerden üretilen kuklalarla kurulan küçük bir sahnede, geçmişte yaşanan acılar hatırlanıyor ve bu anılar, güvenli bir alan içinde paylaşılmaya çalışılıyor.

Bir kampın içinde kurulan bu yaratıcı alan, yaklaşık 120 kadını ve çocuğu kapsıyor. Proje, yalnızca geri dönüşümü desteklemekle kalmıyor; aynı zamanda psikolojik destek süreçlerini güçlendirerek katılımcıların deneyimlerini sanata dönüştürmelerine olanak tanıyor. Eş-Şati Mülteci Kampı’ndaki bu çalışmalar, toplumun dayanışma ve yeniden inşa kapasitesini ön plana çıkarıyor.

Kamp Tiyatrosu Derneği yöneticisi Yusuf el-Hindi, projenin amacı doğrultusunda Gazze’deki kadınlar ve çocuklar için tiyatro üzerinden bir iyileşme süreci başlatıldığını belirtiyor. Katılımcılar sonunda bu deneyimlerini sahnede paylaşma aşamasına geliyorlar ve bu da topluluk için umut verici bir adım oluyor.

İsrail’in Gazze’ye yönelik operasyonlarının etkileri, özellikle çocuklar ve kadınlar üzerinde yoğunlaşıyor. Hindi, çocukların yaşamında hayatın okul ve oyun dönemi dışında da ağır sorumluluklar doğurduğunu, göç ve bombardımanların günlük yaşamı derinden değiştirdiğini anlatıyor. Kadınlar ise evlerinden uzakta, zorlu koşullarda temel ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyorlar.

Bir katılımcı anne, oğlu ile birlikte bombardımandan kaçmak için verdikleri mücadeleyi anlattı ve bunun, proje sayesinde sözlü olarak dillendirme imkanı bulduklarını ifade etti. Göçlerle büyüyen bu anılar, kukla aracılığıyla güvenli bir çerçeve içine alınarak paylaşılabiliyor.

Kaynaklar: AA / Gülşen Topçu; Haberler.com