HER ESERİM BİRİRBİRİNDEN FARKLI Türkiye’nin pek çok ilinde eserleri görülen Dertlioğlu, işinin manevi yönünü şöyle özetledi: “Her yaptığım eser birbirinden farklıdır, her biri güzeldir. Akşam uyandığımda, ertesi gün daha güzel bir eser yapmak için hayal kurarım. Yaparım, yıkarım ve yeniden inşa ederim.” Maddiyatı ön planda tutmadığını vurgulayan usta, “Biz Mimar Sinan’ın eserlerine hayran oluyoruz. Eserlerim de gelecek nesiller tarafından incelenecek diye düşünürüm. Allah’a şükür, eserlerimi tanıtmak için emek verenler oldu.” ifadelerini paylaştı.

“EN BÜYÜK DESTEKÇİM ÇOCUKLARIM” Dertlioğlu, sabrın bu meslekte çok önemli olduğunu ve bazen saatlerce taş üstünde çalıştığını söyledi. “Şimdi çocuklarım bu işi sevdiler, öğrendiler. İşe gelmesem bile yanlış yapmazlar. En büyük destekçim onlar.” sözleriyle oğullarına teşekkür etti.

ZORLU AMA KALICI BİR MESLEK Taş işçiliğinin emek isteyen bir meslek olduğuna vurgu yapan usta, “10-20 santimetrelik bir taş için iki gün uğraşıyorum. Makine kullanmıyorum, her şey el emeği. Belki bir gün hayattan ayrılacağız ama eserlerim 500 yıl ayakta kalacak.” dedi. Bir cami minberinin yapımının ise 4-5 aylık bir süreç olduğunu belirten usta, bu mesleği “ölmeyen bir sanat” olarak nitelendirdi.

TÜRKİYE’YE ESERLERİMİN DEĞERİNİ GÖSTERDİLER Yılın ahisi seçilmekten duyduğu gururu paylaşan Dertlioğlu, “Allah emeği geçenlerden razı olsun. Eserlerimin değerini tüm Türkiye’ye gösterdiler; bu beni çok mutlu etti.” ifadelerini kullandı.

OĞULLARI BABA MİRASINI DEVAM ETTİRİYOR Oğlu Sadettin Dertlioğlu, liseyi bitirdikten sonra babasının yanında mesleğe başladığını ve 25 yıldır taş işçiliği yaptığını belirtti. Kardeşiyle birlikte baba mesleğini sürdüreceklerini söyleyen Sadettin, “Babamızın yılın ahisi seçilmesi bizi çok gururlandırdı. Bu unvanın Akçaabat’tan çıkması da onur verici.” dedi.

Kaynak: Ensonhaber

The post Akçaabat’tan Taş Ustası: Nesilden Nesile Taşı Anlatan Usta Dertlioğlu first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Yıllardır bu taşın şekillendirilmesi ve kullanımı konusunda uzmanlaşmış taş ustası Dursun Güven, dorak taşının tarihi ve kültürel değerini korumak adına çalışmalarını sürdürüyor. Güven, “Dorak taşını ham haliyle taş ocaklarından temin edip, pergelle çizerek şekillendiriyoruz. İçini oyup boşaltıyoruz ve ardından iyice yıkayıp, yoğurdu serin tutmak ve lezzet katmak amacıyla kullanıyoruz. Bu taş, eski zamanlarda su arıtma ve soğutma amacıyla da tercih edilirmiş,” diyerek bölgenin geleneksel kullanım biçimlerini anlatıyor.

Yöresel ve Geleneksel Bir Kültür Unsuru

Güven, dorak taşını kullanmanın sadece yoğurdu muhafaza etmekle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda yoğurdun özünü ve aroması koruyarak lezzetini artırdığını belirtiyor. Ayrıca, taşın gözenekli yapısı sayesinde yoğurdun suyunu alıp kurutmasını sağlıyor ve böylece yoğurt, yazın serin tutulabiliyor. Kış aylarında ise bu taş, yemeklerin doğal soğutucu ve saklama kabı olarak da kullanılıyor. Eski dönemlerde bu taş, adeta bir buzdolabı görevi görerek, yoğurt ve tereyağı gibi ürünlerin tazeliğini korumasına yardımcı olurmuş.

Güven, “Babamın yanında çıraklık yaparak bu işe başladım. Dedemden öğrendiğim bu geleneksel yöntemi gelecek nesillere aktarmak istiyoruz. Ancak bu kültürel mirasın yaşatılması ve korunması adına patent almak gibi önemli adımlar atıyoruz. Bu, hem bölgeye hem de ülke kültürüne büyük katkı sağlayacak,” diyerek, hem kendi çalışmalarını hem de bu geleneğin korunmasına verdiği önemi dile getiriyor.

Yapılan çalışmalar kapsamında dorak taşına ilişkin patent sürecinin uzun ve maliyetli olduğunu vurgulayan Güven, destek beklediklerini belirtiyor. Kendisi ve bölge halkı, bu geleneksel uygulamaların devam etmesi ve kültürel değerlerin nesilden nesile aktarılması adına büyük bir özveriyle çalışmaya devam ediyor. Bu taş ve onun kullanımı, sadece bölgesel değil, aynı zamanda uluslararası anlamda da bölgenin kültürel zenginliğinin önemli bir parçası olarak görülüyor.

The post Dorak Taşı Kültürüyle Yoğurt Muhafaza Geleneği Yaşatılıyor first appeared on Magazin Haber Ajansı.

İlkokul çağında başlayan resim merakı ve 2012 yılında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-İş Bölümünden mezun olması, onun sanat alanındaki gelişimine temel oluşturdu. Yaklaşık 20 yıldır taş, ahşap, demir ve seramik gibi çeşitli malzemelerle sanatsal çalışmalar yapan Ekici, sanatını sadece Türkiye sınırları içinde değil, yurt dışına da taşıyor. İstanbul, Ordu ve Hollanda gibi ülkelerde gerçekleştirdiği projelerle adından söz ettiren heykeltıraş, özellikle Hollanda’dan aldığı özel siparişler ve projelerle uluslararası alanda önemli bir yer edindi.

Ekici, sanat yolculuğunun her aşamasında kendisini sürekli geliştirmeye devam ediyor. “Genetik miras ve çocukluk tutkusunun birleşimi” diyerek, ailesinden aldığı taş işçiliği geleneğinin onun için büyük bir ilham kaynağı olduğunu belirtiyor. Dedesinin yaptığı motifleri ve camilerdeki süslemeleri görmenin, onun sanatında derin bir etki bıraktığını anlatan Ekici, “İlkokulda yeteneğim fark edildi ve bu alanı meslek edindim” diyerek, mesleğine olan bağlılığını vurguluyor.

Sanatla iç içe yaşamanın kendisi için vazgeçilmez olduğunu ve yaptığı eserlerin sergilenmesinden büyük haz duyduğunu ifade eden Ekici, şunları ekliyor: “Heykeltıraşlık, insanlık tarihinin en eski ve saygı gören mesleklerinden biri. Sanatçı olarak üretmek benim için bir tutku ve terapi. Michelangelo’nun eserlerini büyük bir hayranlıkla izliyorum; Davut ve Musa heykelleri, benim en büyük ilham kaynaklarım arasında. Gelecekte de bu tutku ve hedefler doğrultusunda çalışmalarımı sürdüreceğim.”

Ekici’nin, ailesinden gelen mirası modern sanata uyarlayarak, geleneksel motifleri ve çağdaş heykel tekniklerini bir araya getirmesi, onun sanatını özgün ve değerli kılıyor. Bu sayede, hem yerel hem de uluslararası sanatseverlerin dikkatini çekerek, Türk heykeltıraşlığını ilerletmeye devam ediyor.

The post Arapgirli Heykeltıraşın Sanat Yolculuğu first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Güven, “Dorak taşını ham hali ile taş ocaklarından getirip, pergelle çizdikten sonra içini boşaltıyoruz. Ardından, taşları titizlikle yıkayarak, ekşiyen yoğurdumuzu peynir kıvamında hazırlamak için kullanıyoruz. Eski zamanlarda bu taşlar su arıtma amaçlı da kullanılmıştır. Yoğurdu, taşın gözenekli yapısından dolayı, kaba döküp tuzlayıp tekrar yoğurttan ekliyoruz. Bu sayede, taş yoğurdun suyunu alır ve yoğurda farklı bir aroma katar. Yazın serin tutması ve kış aylarında yemeklere lezzet katmasıyla tercih edilir. Ayrıca, yoğurt yapımında kullanılan dorak taşına, yağı alınan yoğurt ve tarhana da yapılırdı. Bu taşlar, eski dönemlerde buzdolabı görevi görüyordu. 20 yıldır bu işi yapan Güven, “Babamın ve dedemin elinden öğrendiğim bu sanatı devam ettiriyorum. Bu çalışma bana kazanç sağlamasa da, kültürümüzün yaşatılması adına büyük önem taşıyor. Patent almak için de yoğun çalışmalar yürütüyoruz ve bu süreç hem maliyetli hem de uzun. Destek bekliyoruz,” diyerek, geleneksel zanaatın korunmasına verdiği önemi vurguluyor.

The post Dorak Taşı Kültürüyle Yoğurt Gelenekleri Yaşatılıyor first appeared on Magazin Haber Ajansı.

İşte bu hakikatin peşine düşenlerin yolu, kimi zaman “Mahmûd” ketebeli eski yazma eserlerle, kimi zaman tarihi medreselerin kapısında kesişir. Bu kesişimlerin tam ortasında, geçmişin izlerini bugüne taşıyan ve adeta zamanın sessiz bekçisi olan bir isim vardır: Erhan Uludağ. Kendisiyle ilk tanışmamız, Kâğıthane’de, rüzgâr ve kuşların eşliğinde bir camiiin haziresinde olmuştu. Elinde eski ve değerli bir kitap tutuyordu. Gözleriyle dokunduğu her çatlak, zihnimde tarih şeritleri gibi çözülüyordu. O an anladım ki bu genç, yalnızca maddi malzemenin değil, manevi derinliğin de restorasyonunu yapacak bir usta!

Sanatın Sessiz Hizmeti ve Estetiğin Derin Anlamı

Geçmişin estetik ruhunu sabırla çözen, her bir detayla adeta dua eden bu usta, eserleriyle değil, onların hikâyeleriyle konuşmayı tercih ediyor. Beyoğlu-2025 yılında yayımlanan bu anlatımda, Erhan Uludağ’ın restorasyon anlayışını ve onun sanat anlayışını detaylıca görebiliyoruz. Onun yaklaşımı, endüstriyel bir işlemden çok, ahlâkî bir disiplin ve edep çerçevesinde şekilleniyor. “Yarayı sararken iz bırakmamak gerekir” derken, hem nesneyle hem de ruhla kurduğu ilişkiye vurgu yapar. Sadece kubbeleri, çinileri ve ahşap mihrapları değil; aynı zamanda onlarda saklı niyetleri, vakıf ruhunu, duaları ve zamana yazılmış hüznü de onarıyor.

Ustalığın Kökleri ve Tarihi Şehirlerle Kurulan Bağ

Manastır, Preze, Tokat ve İstanbul… Bu dört şehir, sessizce anlatmaya devam ettikleri hikâyelerin ana mekânlarıdır. Erhan Uludağ, birlikte adımladığımız her tarihi yapıda, bu şehirlerin ruhunu hissetmiş ve onları yeniden diriltmiş bir ustadır. Preze ovasına dikkatlice bakarken Selçuklu yapı mirasının sessiz çığlıklarını işitiyor; Osmanlı külliyelerinin ahşap tavanlarında yankılanan ney seslerini dinliyor. Ona göre, “Restorasyon, bir şeyin eski halini aynen kopyalamak değil, ona ruhunu kazandırıp yeniden hayata döndürmektir” diyerek, bu sanatı ve ruhu anlatır.

Tecrübeyle Yoğrulmuş Emek ve Sorumluluk

Erhan Uludağ, 1990’ların ortasından itibaren sayısız cami, türbe, medrese ve tarihi yapıya hayat verdi. Ancak o, yaptığı işin ismini çok sık söylemez; tıpkı eski ustalar gibi, “İş, bilenin; söz, görenin” prensibini benimser. Onun en derin yansıması, sadelik ve tevazu üzerine kurulu olan restorasyon ve konservasyon anlayışıdır. Sanatkârı değil, sanatı ön plana çıkarmayı amaçlar. Bu yüzden onun adı, eseriyle yaşamaya devam eder ve sessizce kalplerde yer edinir.

Mütevazı Bir Zanaat Şahsiyeti ve Mesleğin Anlamı

Günümüzde mimari uygulamaların birçok dalı popülerleşip ticarileşirken, restorasyon hâlâ sabır ve sadakat isteyen, kutsal bir hizmet sanatıdır. Erhan Uludağ ise bu kutsal görevin sessiz ve kararlı temsilcilerinden biridir. Onunla sohbet ederken, asıl meselenin teknik değil, emanet bilinci ve gönül terbiyesi olduğunu hissedersiniz. Her taş, her ahşap parça, her boya katmanı bir emanet; onu devralırken gösterilen saygı ve özen, aslında bir sanat ahlâkının ve vefanın göstergesidir.

Uluslararası ve Yerel Projelerde Eşsiz Bir Birliktelik

Yurtiçinde ve yurtdışında birçok mimari restorasyon projesine imza atan Uludağ, adını nadiren duyuran, ama yaptığı işlerle sanatın en derin cephelerinde yer alan mütevazı bir öncü. O, sanatın görünmeyen, ama en kıymetli yüzünde, koruyuculuk ve yeniden canlandırma görevini üstlenen bir kahraman. Bizler, onun sayesinde geçmişimize bugünden bakabiliyor, sanatın sessiz dualarını yeniden duyabiliyoruz.

Zamanın Nabzını Taşta Dinleyen Bir Derviş: Erhan Uludağ

Vakti gelince bir işe başlayanlar vardır; bazıları ise zamanın ruhuna bağlı yaşar, elleriyle değil, kalpleriyle işler yapar. Erhan Uludağ, ikinci gruba mensup, zamanla dost olmuş, taşla konuşan ve duvarların dilini anlayan bir restorasyon ustasıdır. 1973 yılında Karacabey’de doğan Uludağ, taşın, toprağın ve kubbenin altında saklı medeniyetin sessizliğini duyanlardan. Genç yaşta, mukarnaslar, kitâbeler ve Edirkenârî kapıların hikâyelerine kulak verdi. Kalemini teknik çizimden çok, ecdadın eserlerine sadakatle imza atmak için kullandı.

• Camiler, mescidler, türbeler, medreseler, dergâhlar, kütüphaneler, sebiller ve çeşmeler… Her biri bir zamanın aynası, her biri bir hikâyenin sesi.
• Uludağ, bu yapıları sadece restore etmekle kalmadı, onları yeniden gönül dilinde konuşur hale getirdi.
• Nalçacı Halil Dergâhı’nda zikir halkasının ihtişamını, Kariye Camii’nde mozaiklerin sessiz ahengini, Ağa Camii’nin mihrap sakinliğini ve Preze Kale Camii’nin Balkan rüzgârını işitti.

Restorasyon ve Emanet Bilinci

Uludağ, restorasyonu bir meslek değil, bir emanet olarak görüyor. “Tarihi eserler, uygun şartlarda ve özellikleri muhafaza edilerek tamir edilirse yaşar” diyor. Bu noktada, “İşin ehliyle, sabırla ve aşkla yapılmalı” ifadesi onun temel felsefesini yansıtıyor. Her projede önce durup dinler, araştırır ve sonra uygular. Rölöve onun için ibadettir; restitüsyon, bir duadır. Restorasyon ise akıl ve kalbin ortak çalışmasıdır.

Yüzlerce Eser ve Derin Tecrübe

Bugüne kadar yaklaşık 150 eserin rölöve, restitüsyon ve restorasyon projelerini üstlenen Uludağ, bazen Osmanlı’nın un fabrikasında medeniyetin disiplinini aradı, bazen taş bir duvarda, yapının nasıl ve niçin inşa edildiğine dair derin analizler yaptı.

Kariye Camii: Bir Eserin Hikayesi ve Derin Analizler

Kariye Camii onun için sadece bir ibadethane değil; İstanbul’un ruhunu taşıyan ve geçirdiği her dönemle tarih sayfalarına iz bırakan bir hazine. Burada yaptığı detaylı araştırmalarda, yapının tüm evrelerini, iklim ve şehir baskılarını inceledi. Her çizim ve analiz, estetik ve ilmin buluştuğu bir sanat tablosu gibiydi. O, her zaman şu gerçeği dile getirir: “Bu eserler bize ait değil; biz bu eserleri onarmakla, geçmişin ellerini bugünün yüreğine uzatıyoruz.”

Geleceğe Taşıyan Sessiz Kalem: Erhan Uludağ

O, henüz yazılmamış bir medeniyet hikâyesinin sessiz kalemi. Her taşı yerli yerine koyarken, sadece bir yapıyı değil, bir hafızayı da ayağa kaldırmanın heyecanını duyar. Ona göre mimarlık; malzeme, ölçü ve çizgi değil, sadakat, tevazu ve vefadır; asliyet ve uyum sanatıdır. Bu satırları yazarken o, taşla konuşmaya, zamanla dost olmaya ve geçmişi bugüne dualarla taşımaya devam ediyordu!

The post Zamanın Sessiz Muhafızı: Erhan Uludağ ve Restorasyon Sanatı first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Gelişen teknoloji ve hızla değişen yaşam tarzları, iş imkanlarını çeşitlendirse de, beraberinde bazı geleneksel mesleklerin yavaş yavaş ortadan kalkmasına neden oluyor. Bu mesleklerden biri de, fiziksel güç ve ustalık gerektiren taş ustalığıdır. Günümüzde bu sanat, yalnızca geçmişin izlerini taşıyan bir miras olarak kalıyor.

Erzincan’ın güzel ve tarihi ilçesi Kemaliye’de, 63 yaşındaki Mustafa Olgunöz, 45 yıldır taş ustalığı mesleğini sürdürüyor. Çocuk yaşlardan itibaren taş işçiliğine tutku duyan Olgunöz, ilçedeki sokakların ve ihtiyaç duyulan alanların taşlarla döşenmesinde önemli katkılar sağlıyor. Her bir taşın özenle yerleştirildiği ve ustalıkla işlendiği bu meslek, onun hayatında bir tutku ve yaşam biçimi haline gelmiş durumda.

El Emeklerinin ve Ustalığının İzleri Ellerinde ve Malzemelerinde

“Ekmeğini taştan çıkarma” deyimini gerçek anlamıyla yaşayan Olgunöz, ailesinin geçimini sağlarken, aynı zamanda bu mesleğin zorluklarına rağmen sevgiyle bağlı olduğunu gösteriyor. Elleri, taşların keskin ve düzgün hatlar kazanmasını sağlayan balyoz darbeleriyle şekilleniyor. Bu süreçte, eldivenlerinden ve ellerinden zaman zaman kesikler ve yara izleri eksik olmuyor.

Olgunöz, mesleğine olan bağlılığını şu sözlerle dile getiriyor: “Yaklaşık 40-45 yıldır taş ustalığı yapıyorum. Emekli oldum ama yine ara sıra taş işleriyle uğraşıyorum. Özellikle taş dekorasyonları ve düzenlemeleri yapıyorum. Bu mesleği gerçekten seviyorum ve bundan büyük keyif alıyorum. Ne yazık ki, bu sanatın devamını sağlayacak yeni elamanlar yetişmiyor. Bu yüzden mesleğimizi yaşatmak adına elimden geleni yapıyorum.”

Mustafa ustanın hikayesi, geleneksel mesleklerin değerini ve yaşatılma mücadelesini anlatan önemli bir örnektir. Onun gibi ustalar, kültürümüzün ve el sanatlarımızın yaşatılmasında büyük rol oynuyor.

The post Taş Ustalarının Zorlu ve Değerli Mesleği: 45 Yıllık Bir Serüven first appeared on Magazin Haber Ajansı.