Merkeze konumlanan iki ana tapınaktan biri, mitolojide bereketin simgesi olarak bilinen Demeter’e adanmış 2 bin yıllık tapınak; diğeri ise şehrin giriş kapısına yaklaşık 200 metre mesafede bulunan ve yaklaşık 1900 yıllık Kuzey Tapınağı. Yapılan arkeolojik çalışmalar, bu alanı en çok merak edilen bölgelerden biri haline getiriyor ve 2018 yılında başlayan kazı çalışmaları hâlen devam ediyor.

Geçen sezon üzerinde yükselen 12 metre uzunluğunda, 10 metre genişliğinde ve yaklaşık 2 metre yüksekliğe sahip mermer yapı, Kuzey Tapınağı’nın üstünde gün ışığına çıkarıldı. Bu yıl ise aynı bölgede, tâbi olarak “kutsal alan” kabul edilen, rahiplerin kullandığı ve adakların sunulduğu bölüme odaklı çalışmalara hız verildi. Bu bölüm, tapınağın içinden ayrılarak temenos olarak adlandırılan çevreyle belirlenen sınır içerisinde yer alıyor ve rahiplerin burada konakladığı düşünülüyor.

Uşak Müzesi Müdürü ve Blaundos Kazı Başkanı İlhan Çavuş’a göre antik kent, bir ordugah ve karargah işlevi görmüş bir yapı olarak öne çıkıyor. Roma döneminde bölgeyi işgal eden güçlerin savunmaya yönelik planlarla kurguladığı bu yer, konumu itibarıyla stratejik bir öneme sahipti.

Çavuş, Blaundos’ta iki büyük tapınağın bulunduğunu vurgulayarak, önceki sezonda naos adı verilen iç bölümde tanrı ya da tanrıça heykellerinin yer aldığı alan üzerinde çalışmalar yürütüldüğünü belirtti. Bu sene 25 kişilik bir ekiple, rahipler için ayrılan ve sivil kullanımdan çıkarılan temenos alanında kazı çalışmalarına devam edildiğini ifade etti. Rahiplerin tapınağa doğrudan erişemediği, dua ve ibadetlerini temenos sınırları içinde sürdürdükleri bu alan, gün yüzüne çıkarılan buluntularla yeniden aydınlatılıyor.

Roma ve Helenistik katmanları, Bizans etkileriyle iç içe geçmiş bir tabaka düzenine işaret ediyor. Çavuş sözlerini şöyle sürdürdü: Bizim amacımız en eski tabakaları ortaya çıkarmak ve her katmanı titizlikle belgelemek. Şu anki çalışmalarda Bizans izlerini temizleyerek alt katmanlara odaklanılıyor; gelecekte restorasyonu da kapsayacak bir planla, Roma ve Helenistik dönemlere ait buluntuların korunması hedefleniyor.

Kaynaklar: AA – Mehmet Çalık ve Haberler.com

The post Blaundos’taki Kuzey Tapınağı: Rahiplerin Gizli Alanları ve Arkeolojik Yeniden Doğuş first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Doç. Dr. Ahmet Mörel, arkeoloji alanında uzun yıllara dayanan deneyimiyle, Adada’nın Helenistik dönemden Geç Antik Dönem’e uzanan yaklaşık 17 asırlık bir sürekliliğe sahip olduğunu belirtiyor. Bu süreklilik, kentin bölgedeki alışılmadık konumunu ve önemini ortaya koyuyor. Mörel ayrıca Adada’nın antik ulaşım ağlarında öne çıkan bir konuma sahip olmadığını, Roma İmparatorluğu döneminde inşa edilen ana Via Sebaste yoluna bağlı olmadığını, tam tersine bağımsız bir rota üzerinde bulunduğunu ifade ediyor. Bu bağımsız yol yapısı, kentin bölgesel ulaşımda merkez ve kültürel kavşak olarak rolünü güçlendirmiştir.

Saint Paul Yolu olarak bilinen inanç turizmi açısından kritik güzergah, Antalya’dan başlayıp Sütçüler üzerinden Adada’ya uzanıyor ve kentin ziyaretçi akışında özel bir yer tutuyor. 2021 yılından bu yana kazılar yoğunlaşırken, çalışmalar 2024 itibarıyla Geleceğe Miras Projesi kapsamına dahil edildi. Bu vizyon, 2026 yılına dek güçlenerek devam ediyor ve inanç sistemlerindeki dönüşümleri yansıtan mimari öğeler ile eğitim alanlarına ilişkin somut arkeolojik verileri gün yüzüne çıkarıyor.

Adada’nın ileri gelen özelliklerinden biri de gelişmiş idari yapısıdır. Elde edilen bulgular, kentteki kamusal yapıların meclis kararıyla inşa edildiğini ortaya koyuyor ve bu durum dönemin yerel yönetim anlayışının ne kadar gelişmiş olduğuna işaret ediyor. Görkemli ve büyük ölçüde ayakta kalan bu yapılar, bilim dünyası ve kültür turizmi için büyük önem taşıyor.

The post Adada Antik Kentinde 17 Yıllık Kesintisiz Yaşam ve Stratejik Ulaşım Ağı first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Mezarın üzerinde yer alan mermer levhada bulunan eski Yunanca yazıların, anıtın Diagoras ile eşi Aristomakha’ya ait olduğuna işaret ettiği biliniyor. Mimari özelliğiyle nadir örnekler arasında gösterilen ve Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından “Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlığı” olarak tescil edilen bu anıt, bölgenin önemli kültürel mirasları arasında yer alıyor.

Çalışmaların güvenlik ve izleme tarafı kapsamında ilk aşamada mezar çevresindeki yoğun bitki örtüsü temizlenecek. Alanı güvence altına almak için anıtın çevresine koruma şeridi çekilecek, fotokapan ve kamera sistemleri kurulacak. Ziyaretçi konforunu artırmak amacıyla yürüyüş güzergahı, basamaklar ve bilgilendirme tabelaları ile gece aydınlatması gibi düzenlemeler uygulanacak.

Projeyi yöneten MTO Yönetim Kurulu Başkanı Mutlu Ayhan, yönetim kurulu üyeleriyle birlikte sahada incelemelerde bulundu. Ayhan, projenin nisan ortasında tamamlanmasının hedeflendiğini ifade ederek şu sözleri kaydetti: «İlçemizin kültürel mirasını korumak ve gelecek nesillere aktarmak için çeşitli çalışmalar yürütüyoruz. Türkiye’de ayakta kalan tek piramit tipli mezar olan bu anıtın korunması ve güvenli bir şekilde ziyaret edilebilir kılınması için adımlar atıyoruz. Projeye katkı sağlayan Marmaris Müzesi Müdürlüğü’ne, proje danışmanımıza ve emeği geçen herkese teşekkür ediyorum.»

Kaynaklar: AA / Sabri Kesen; Haberler.com

The post Muğla Marmaris’te 2 Bin Yıllık Piramit Tipli Mezar İçin Koruma ve Çevre Düzenlemesi Başlatıldı first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Etkinlikte konuşan yetkililer, projenin 46 ilde 102 sergiyle devam eden geniş kapsamını ve toplamda 8 bin 163 eserin izleyiciyle buluştuğunu belirtti. Deneyimli müdür Birol İnceciköz, Doğadan Sanata Ahşap Sergisi’nin 19 Şubat 2025’te Ankara Etnografya Müzesi’nde açılışını yapan ve Cumhuriyet’in 102. yılında yürütülen bu sergi serisinin Denizli’de son bulduğunu ifade etti. Ayrıca yıl boyunca sergilenen eserlerin büyük bölümünün kazı çalışmalarından ve depo korumasından çıkarılan değerli parçalar olduğunu vurguladılar.

İzleyici sayılarının artmasıyla birlikte kültürel mirasa yönelik toplumsal farkındalığın da güçlendiğini söyleyen yetkililer, bu kapsamlı program sayesinde müzelerin ziyaretçilerinin sayısının 8 milyon 583 bin 518’e ulaştığını açıkladı. Lykos’un Antik Yüzleri Sergisi de bu kapsayıcı vizyonun önemli bir parçası olarak gösterildi.

Denizli’nin arkeolojik zenginlikleri ise açık hava müzesini andıran bir deneyim sunuyor. Hierapolis, Laodikya, Tripolis ve Tabae gibi antik kentlerde yürütülen kazılar neticesinde gün ışığına çıkarılan Helenistik ve Roma dönemlerine ait 52 heykel ve heykel başı sergide yer alıyor. Sergi, yaklaşık 6 ay boyunca ziyaretçilere açık kalacak ve protokol üyelerinin katılımıyla eserler hakkında bilgiler paylaşıldı.

Kaynaklar: Demirören Haber Ajansı / Kültür Sanat, Haberler.com

The post Lykos’un Antik Yüzleri: Denizli’de Açılan Özgün Bir Arkeoloji Sergisi first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Kültür ve Turizm Bakanlığı gözetiminde 1989’dan bu yana devam eden kazılar, İzmir Büyükşehir Belediyesi, Torbalı Belediyesi ve Sabancı Vakfı’nın katkılarıyla sürdürülüyor. Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi olan Aybek, geniş çapta ortaya çıkarılan buluntular arasında kentteki önemli bir kamu yapısının gün yüzüne çıktığını belirtti. Bu yapının Agora olabileceğini düşündükleri ticaret merkezi niteliği taşıyan bir alanda çalışılıyor.

Aybek, başlıca buluntulardan birinin meclis yapısı ve çevresinde yer alan anıtsal heykellerle birlikte sergilenmek üzere tasarlanmış bir heykel olduğunu söyledi. “Bu mermer baş, Helenistik Dönem’e ait bir heykelin parçası olarak değerlendiriliyor ve döneme ait teknik ile estetik açıları açısından önemli bilgiler sunuyor” dedi. Mevcut kazı alanı, Roma Dönemi’nde inşa edilmiş bir yapı üzerinde oturuyor; ancak malzeme olarak Helenistik Dönem’e ait unsurlar kullanılmış.

Aybek, bu başın Bergama heykeltıraşlığına yakın bir teknikle çalışıldığını vurgulayarak, “Dönemde sıkça görülen parçaların bir araya getirilmesi yöntemiyle oluşturulmuş. Bergama’nın etkisi ve desteği Metropolis’te de kendini gösteriyor” diye konuştu. Ayrıca bulunan eserin hangi tanrıçaya ait olduğunun netleşmesini sağlayacak belirgin bir sembolün olmadığını ekledi; ancak önceki kazıdaki gövdeyle bu başın uyumuna bakılarak Hestia’ya ait olabileceği ihtimali üzerinde duruluyor.

Restorasyon süreciyle öne çıkan baş, yoğun bir temizleme ve onarım çalışmasına tabi tutuldu. Gözlerin yeniden yorumlanması için deneysel bir uygulama yapıldı; saçlarındaki dalga ve bukleler, ince bir işçilikle korunmuş durumda. Uzman restoratorlerin yönettiği bu süreçte, yüzeydeki kireç tabakasının temizliği ve genel yüzeyin pürüzsüzleştirilmesi hedeflendi.

Metropolis’teki çalışmalar, “Geleceğe Miras Projesi” çerçevesinde devam ederken, kentteki arkeolojik mirasın korunması ve restorasyonu da kazılarla eş zamanlı sürüyor. Bu yılki buluntular arasında Helenistik Dönem’e ait heybetli bir başın ortaya çıkması, kentteki sanatsal ve kültürel zenginliğin bir kez daha altını çiziyor. Haber ve görüntüler için DHA muhabirleri Kadir ÖZEN ile Mehmet KILINÇ’i kaynağa bağlayan ekipler çalışmalarını sürdürüyorlar.

The post Metropolis’te 2.200 Yıllık Mermer Tanrıça Başının Keşfi: Helenistik Dönem Işığında Yeni Bulgular first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Aspendos Antik Tiyatrosu en iyi korunmuş Roma dönemi örneklerinden sayılıyor. Roma mimarisinin en görkemli sahne yapılarından biri olan bu tiyatro, yaklaşık 15 bin kişilik kapasitesiyle konserlere ve çeşitli etkinliklere ev sahipliği yapmaya devam ediyor; günümüzde de kent simgesi konumunda.

Termessos’ta bulunan tiyatronun konumu, doğayla iç içe olan manzarasıyla ziyaretçileri büyüler. Güllük Dağı Milli Parkı’nın hemen yanında yer alan antik kent, tiyatronun yanında yaban hayatı ve endemik bitkileri keşfetme fırsatı da sunuyor.

Side Antik Tiyatrosu, Pamfilya bölgesinin önemli liman kentlerinden biri olan Side’nin trajini simgeleyen yapıların başında geliyor. Üç katlı sahne binası ve bezemeleriyle ziyaretçilerin dikkatini çeken tiyatro, Roma mimarisinin günümüze ulaşan nadir örneklerinden biri olarak değerlendiriliyor.

Demre’de bulunan Myra Antik Kenti’nde, tiyatro hem oturma sıralarıyla hem de yarısına kadar ayakta kalan sahne binasıyla dikkat çekiyor. Anadolu’nun en eski ve düzenli antik kentlerinden biri olan bu bölgede, mermer heykeltıraşlığı ve mimari ince detaylar öne çıkıyor.

Perge, Patara, Xanthos gibi diğer öne çıkan antik kentler de tiyatrolarıyla ziyaretçileri ağırlıyor. Limyra, Simena ve Selge gibi bölgelerdeki tiyatrolar da kente gelen turistlerin merak ettiği duraklar arasında bulunuyor.

Geleneksel performanslar ile modern sahneler arasındaki geçiş üzerine konuşan akademisyenler, antik tiyatroların yalnızca mimari yapı olmadığını, dönemin toplumsal yaşamını yansıtan önemli sosyo-kültürel buluşma mekanları olduklarını vurguluyorlar. Helenistik dönemde sahnede edebi drama ve komediler sergilenirken Roma döneminde ise gladyatör gösterileri ve vahşi hayvan dövüşleri gibi sahne türleri popülerleşti. Bu değişim, tiyatroların mekansal tasarımında da gerek duyulan güvenlik ve görünürlük iyileştirmelerini tetikledi.

Kuzey Akdeniz’den güney kıyılarına uzanan bu antik tiyatrolar ağı, Limyra’da deprem sonrası yeniden inşa edilerek 6 bine varan kapasiteye ulaşması gibi ilginç tarihsel anlarla zenginleşiyor. Bu yapılar, kentin politik, sanatsal ve kültürel hayatını canlandıran önemli merkezler olarak günümüzde de ziyaretçileri cezbetmeyi sürdürüyor.

The post Antik Tiyatroların Anadolu’da Yüzyıllar Boyunca İz Bırakan Yolculuğu first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Kamusal alan olarak önemli bir yapı olan bu tiyatronun yapısı, yaklaşık 5 bin kişilik kapasiteyle, Zambaktepe’nin yamacındaki konumu ve oturma düzenindeki VIP alanlarıyla dikkat çekiyor. Çalışmalar sırasında 42 oturma sırası orijinal altyapıya uygun olarak yeniden konumlandırılacak; böylece oturma sıraları ile altyapı arasındaki bağlantılar netleşecek ve tiyatronun evrelerini daha iyi ortaya koyacak bilgiler elde edilecek.

Bu sezon özellikle cavea (oturma bölümü) üzerinde yoğunlaşan arkeologlar, altyapı blokajlarını tespit ederek tiyatronun yapım evrelerini aydınlatmayı amaçlıyor. Çalışmalar sırasında elde edilen bulgular arasında, bazı oturma sıralarının deprem veya taşıma işlemleriyle taşınmış olması da bulunuyor; ancak şu an için yalnızca bir oturma sırası orijinal yerinde kalmış durumda.

Prof. Şahin, tiyatronun boyutlarını ve Helenistik kökenli özelliklerini vurgulayarak, devletin restorasyon hedefleri çerçevesinde arkeolojik verilerin ana hatlarını şöyle özetledi: cavea çapı yaklaşık 80 metre, orkestra genişliği 28 metre. Restorasyon çalışmalarının amacı, anastilosis (yeniden iskeletlenme) kavramını hayata geçirerek basamakların orijinal yerlerine yeniden yerleştirmek ve bunun tiyatronun formunu daha net ortaya koymasını sağlamak.

Bu çalışmaların kent arkeolojisi açısından önemi büyüktür. Gölyazı, uzun süredir kentsel arkeolojik sit olarak kabul ediliyor ve Ramsar alanı kapsamına alınmış durumda. Ancak surlar, nekropol ve tiyatro alanında hâlâ tahribatlar mevcut; kazılarla bu zararların kayda değer ölçüde azaltılması hedefleniyor. Geleceğe Miras Projesiyle kalan yapıların korunması ve bilimsel-turizm açısından değerli bir deneyim sunması planlanıyor.

Hafta sonları ağır ziyaretçi akınına sahne olan bölge, ziyaretçilere kentin tarihine dair derinlemesine bilgiler sunmayı amaçlıyor. Yapılan çalışmalarla elde edilecek veriler, bölgenin korunmasına ve turizmine katkı sağlamayı hedefliyor.

The post Apollonia ad Rhyndacum Tiyatrosunda 42 Oturma Sırası Tekrar Yerine Konuluyor: Keşifler ve Restorasyon Vizyonu first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Prof. Dr. Nevzat Çevik başkanlığındaki ekibin arkeolojik çalışmalarıyla elde edilen eserler, Helenistik dönemde yaklaşık üç yüzyıl boyunca farklı zamanlarda üretilen renkli ve iyi korunmuş parçalar olarak öne çıkıyor. Çevik, bu eserleri doğdukları topraklarda sergilemenin heyecanını paylaşırken, Roma tiyatrosunun henüz inşa edilmediği bir dönemde Helenistik katmanda bulunan heykellerin, kutsal bir alanda sunuların toplandığı bir buluntu olduğu tahminini dile getiriyor.

Heykelciklerin taşıdığı zengin tipoloji ve canlı renkler, yalnızca estetik açısından değil, bilimsel ve arkeolojik değerleriyle de dikkat çekiyor. Çevik, bu eserlerin Myra halkının geçmişten günümüze uzanan kültür, inanç, günlük yaşam ve üretim tekniklerini aktarmada önemli bir rol oynadığına vurgu yapıyor. Bir yanda çocuklarını taşıyan kadınlar, renkli giysileriyle dans edenler, tanrılar ve tanrıçalar; Artemis, Herakles, Aphrodite, Leto ve çocukları… gibi betimlemeler, sergiyi ziyaret edenlere dönemin zengin sosyal dokusunu aktarıyor. Günümüzden yaklaşık 2100 yıl sonra Myra Tiyatrosu’na dönen bu buluntular, izleyicilere geçmişin günlük yaşamını yakından hissettiriyor.

Çevik, 56 adetlik bu koleksiyonun Myra tiyatrosunun galerileri içinde bir Roma dükkanında sergilenmesini, 2026 yılından itibaren Likya Uygarlıkları Müzesi’nde kalıcı bir sergi olarak devam ettirme planı ile bağlandırdı. Eserlerin bilim dünyasına kazandırılması amacıyla Myra Antik Kenti Kazı Başkan Yardımcısı Sema Talu tarafından hazırlanacak doktora teziyle de çalışmalar sürdürülüyor. Serginin küratörlüğünü üstlenen Çevik, serginin 9 Kasım’a kadar gezilebileceğini belirtti.

Kaynaklar: AA / Bekir Bektaş – Kültür Sanat; Haberler.com

The post Myra Terrakotta Heykelcikleri: 2100 Yıllık Hikâye Antik Tiyatro Galerilerinde Yeniden Canlandı first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Başta Bartın Üniversitesi’nden Prof. Dr. Derya Şahin’in verdiği bilgilerle açıklanan bulgular, yapının korunması gereken kemerli bölüm ve surlar üzerinde konuşlandı. Sahnelenen gelişmelerde, uzun zamandır literatürde de anılan “Simitçi Kale” olarak bilinen bölgenin, aslında sur duvarları arasındaki güvenlik kuleleriyle güçlendirilmiş olduğu ortaya çıktı. Şahin, kemer biçimli yapının zaman içinde simit görünümünü andırması nedeniyle bu adla anıldığını belirtti ve halk arasında bu alanın daha önce simit fırını olarak kullanıldığına dair izleri aktardı.

Birinci aşamada, arka teras duvarlarında oluşan zayıflıklar ve düşen taşların yol açtığı riskin giderilmesi için basit onarım ve konservasyon çalışmaları yoğunlaştı. Kemer formundaki yapının stabilitesinin sağlanması amacıyla derz tamirleri yapıldı, bazı bölümlere metal taşıyıcılar konuldu ve geçici çözümlerle yapı güvence altına alındı. Çalışmalar aralıklarla devam ediyor ve alanın genel restorasyonuna dair planlar ilerleyen döneme bırakıldı.

Şahin’in verdiği bilgilere göre, kent surlarının oluşumu milattan önce 4. yüzyılın son çeyreğine kadar uzanıyor ve alanın farklı dönemlerde değişik işlevlere sahip olduğu anlaşılıyor. Özellikle 19. yüzyılın ilk yarısında, bölgenin ipek böcekçiliği için önemli bir merkez haline geldiği buluntularla destekleniyor; yoğun miktarda mıhlar ve ipek böcekçiliğiyle ilgili ekipmanların bulunduğu bölgeler, bu yorumu güçlendiriyor. Bu bulgular, Gölyazı’nın uzun geçmişte ipek ticaretinde kilit rol üstlendiğini gösteriyor.

Kazı ve konservasyon süreci, şimdilik 28 Kasım’a kadar sürecek olan çalışmalarla ilerliyor. Bu dönemde, mevcut basit onarımın tamamlanmasının ardından planlı bir restorasyon projesi için gerekli altyapı hazırlanıyor. Proje, alanın bilimsel olarak daha net tanımlanması ve korunabilirliğinin artırılması amacıyla tasarlandı.

The post Golyazı’daki Apollonia Antik Kenti Kazısında Sürpriz Ham İpek Atölyesi ve Koruma Çalışmaları first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Arkeoloji Bölümü öğretim üyesi olan Özüdoğru, “T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü bünyesinde ‘Geleceğe Miras Projesi’ kapsamında yürütülen Kibyra 2025 çalışmaları devam ediyor. Stadion yapısı doğu oturma sıraları altındaki dolguda tespit edilmiş Helenistik dönem anıt mezarda çalışmalar tamamlanmıştır. Eser artık sergileme ve ziyarete hazırdır.” şeklinde vurguladı.

Bu güne kadar Kibyra’da 2300 yıllık geçmişe sahip kazı çalışmaları önemli buluntularla zenginleşti. 2009-2012 yılları arasında Odeon kazıları sırasında ortaya çıkarılan Medusa mozaiği, dünyada yapım tekniği açısından nadir bir örnek olarak öne çıkıyor. Ayrıca 2019’da başlayan kazılar sonucunda 2023’te restorasyonu tamamlanan anıtsal çeşme ise ziyaretçilerin dikkatini çekiyor.

Kaynaklar: Demirören Haber Ajansı / Kültür-Sanat; Haberler.com

The post Kibyra’da Helenistik Döneme Ait Anıtsal Mezarda Yeniden Canlılık: Koruma ve Ziyarete Açılan Antik Eser first appeared on Magazin Haber Ajansı.