Harran Üniversitesi Arkeoloji Bölümü’nden Prof. Dr. Mehmet Önal, uzun süren kazıların ve çeşitli kurumların koordineli çalışmasının sonuçlarını paylaştı. Bakanlık finansmanı, bağlı kurumların desteği ve üniversite ile yerel yönetimlerin işbirliğiyle yürütülen çalışmalar, 12 yılı aşkın bir süreyi kapsadı. Elde edilen bulgular, yapının Selahaddin Eyyubi döneminde kaleye dönüştürüldüğünü net biçimde işaret ediyor.

Çevreyi koruma ve restorasyon amacıyla gerçekleştirilen faaliyetler kapsamında, kaleyi çevreleyen kuleler, beden duvarları ve şehirle büyüleyici bağlantıyı kuran köprü gibi unsurların da bu dönemde inşa edildiği belirtildi. Bilim insanları, Harran’da Selahaddin Eyyubi’nin konakladığına dair tarihi kayıtları destekleyen kanıtlar elde etti ve bu bulgularla birlikte çalışmanın sonuçları bir kitaba dönüştürülüyor.

Haberin temel bulguları, Harran’da üç kış geçirmek zorunda kalan hükümdarın bu süreçte kale sarayda konaklama tercihini yaptığı yönündedir. Bu bilgiler, mevcut veriler ışığında yayımlanacak eserin adını da etkiledi: Harran Selahaddin Eyyubi Kale Sarayı olarak belirlenen başlık, yapının tarihi kimliğini daha net yansıtıyor.

The post Harran Selahaddin Eyyubi Kale Sarayı: Arkeolojik Bulgularla Yeni Adın Belirlenmesi first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Çınar ilçesindeki Zerzevan Kalesi’nde düzenlenen “Bir Sofrada Miras” etkinliğinde, Cumhurbaşkanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Diyarbakır Valiliği ve Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü işbirliğiyle misafirler Roma mutfağının izlerini sürebildi. Etkinlikte, dönemin yemek yazarlarının kaynak gösterdiği reçeteler doğrultusunda yeniden hazırlanan menüler sunuldu.

Etkinliğe, Vali Yardımcısı İlyas Öztürk, İl Kültür ve Turizm Müdürü İrfan Tekin ile Zerzevan Kalesi Kazı Başkanı Prof. Dr. Aytaç Coşkun ve diğer davetliler katıldı. Uzun yıllar süren kazılar sonucunda ortaya çıkarılan pişirme kapları, servis kapları ve sosluklar, antik yemek kültürünün varlığını destekleyen arkeolojik bulgular olarak öne çıktı.

Kaynaklar olan Apicius, Yaşlı Cato ve Plutarkhos gibi antik yazarlardan esinlenen reçeteler üzerinden kurulan menüyle, «bir Roma menüsü» birebir antik tarifeye göre hazırlanırken, Zerzevan’da bulunan bulgularla ilişkilendirilerek açığa çıkarıldı.

Etkinlikte böylesi bir gastronomi mirasının, bölgedeki kazılar devam ettikçe daha da zenginleşeceği ve ilerleyen yıllarda yeni menülerin ve reçetelerin ortaya çıkacağı ifade edildi. Prof. Dr. Aytaç Coşkun, bölgenin gastronomi kültürünün güçlü bir temsili olduğunu vurgularken, yapılan çalışmalarda sadece seramik kaplar değil, aynı zamanda hayvan kemiklerinin de et ve baklagil-tahıl tüketimini ortaya koyduğunu belirtti.

Turizm açısından Zerzevan, bölgenin önemli destinasyonlarından biri olarak öne çıkıyor. Vali Yardımcısı İlyas Öztürk, Roma’nın mirasından gelen reçetelerle Türk mutfağını bir araya getirmenin bu destinasyonu daha da çekici kıldığını ifade etti ve Diyarbakır mutfağının zenginliğini vurguladı.

The post Zerzevan’da Roma Mutfağıyla Zaman Taraması: Bir Sofrada Miras Etkinliği first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Britanya’da yapılan bir kazı çalışması, Barnham köyündeki kil çukurunda Paleolitik döneme ait önemli izler ortaya çıkardı. Bu keşif, şimdiye dek bilinen en eski kasıtlı ateş yakma kanıtını yaklaşık 350.000 yıl önceye götürüyor. Özellikle iki küçük oksitlenmiş pirit parçası ile yanmış topraktan oluşan bir kamp ateşi yerinin, ısıya maruz kalmış dört çakmaktaşı el baltasıyla yakınında bulunması, bulgunun güvenilirliğini güçlendiriyor.

Piritlerin bölgede doğal olarak nadir olduğu tespitleri, parçaların rastgele taşınmadığını; aksine susturulmamış biçimde, kasıtlı ve düzenli olarak ateş yakmayı amaçlayan insanların alana getirildiğini gösteriyor. Ayrıca yanmış topraklarda yapılan testler, bu alanın sadece bir kez kullanılan bir kamp ateşi olmadığını, tekrarlı ısıl işleme maruz bırakıldığını ve böylece sürekli olarak kullanıldığını işaret ediyor.

Ateşi kimler buldu? Uzmanlar, bu ateşi yakanların büyük olasılıkla Neandertaller olduğunu düşünüyor. Bu bulgu, soyut düşünce gerektiren karmaşık teknolojik davranışların Neandertallerde de mevcut olduğuna dair önemli bir kanıt olarak değerlendiriliyor. Ateşin yıl boyunca kontrollü kalabilmesi, erken insan topluluklarına sosyal ve biyolojik anlamda kayda değer avantajlar sundu.

Ateşi kullanarak yiyecekleri pişirmek, sindirimi kolaylaştırdı ve besin ile protein alımını artırdı. Ayrıca ateş çevresinde toplanmayı mümkün kılarak daha büyük gruplar halinde yaşamayı ve toplumsal bağları güçlendirdi. Araştırmacılar, bu beslenme ve sosyal gelişmelerin, insanlarda beyin büyümesi, bilişsel kapasitenin artması ve daha karmaşık sosyal ilişkilerin gelişmesine doğrudan katkı sağlamış olabileceğini öne sürüyor.

The post Ateşin Evrimsel Yolculuğu: Kasıtlı Yakıtın ve Kamp Ateşinin İlk Kanıtları first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Geçmiş dönemlerden Erken Tunç Çağı’na ait depo mekânının izlerini bulan ekip, bu yıl yine aynı noktada bir mutfak bölümü ve çevresindeki alt-üst ezgi (öğütme) taşlarını; küçükbaş hayvan kemiklerini; kırık bir küpün çevresinde yaklaşık 5 bin yıllık arpa tanelerini ortaya çıkardı. Karbonlaşmış arpa taneleri laboratuvar incelemesi için muhafaza altına alındı. Arkeolojik buluntular, bu höyüğün tarımsal açıdan bölgenin merkezi olduğuna dair önemli kanıtlar sunuyor.

AA muhabirine konuşan Biber, höyüğün şu ana kadar sekiz farklı tabakadan oluştuğunu ve en eski yerleşimin burada gerçekleştiğini söyledi. Asıl tabakların Karaz kültürü veya Erken Transkafkasya kültürüyle ilişkili olduğunu belirten Biber; depo mekânının çevre temizliği sırasında kuzey duvarına bitişik olarak bulunan fırın ve çömleklerin in situ durumda korunmuş olduğunu belirtti. Ayrıca geç Kalkolitik Çağ’a ait seramik parçalarının da bulunduğunu ifade etti: Bu bulgular bizim için çok değerli.

Kazılar ilerledikçe yeni bulguların ortaya çıktığını ifade eden Biber, İremir Höyüğü’nün konisine yakın bir bölgede depoya ait kalıntılar bulduklarını belirtti. İçerisinde parçalanmış büyük küplerin bulunduğu bu yapı, höyüğün en geç tabakasına ait depo alanı olabileceğini düşündürttü. Depo mekanlarının yanında ise alt ve üst ezgi taşları, obsidiyen aletler ile kemik aletler de gün yüzüne çıktı. Bu bulgular, höyüğün beklenenden daha önemli bir merkez olduğunu gösteriyor.

Bulunan veriler, Van Gölü çevresi ve Gürpınar Ovası için bölgenin tarihine ışık tutacak nitelikte. Ayrıca 2020 yılında kaçak kazı yapılan çukurun kenarında karbonlaşmış buğdaylar bulunduğunu hatırlatan Biber, bu yılki çalışmalar sırasında arpaların da ortaya çıktığını kaydetti. En son açmalarda çıkan büyük küplerin, tarımsal anlamda bu merkezliğin göstergesi olduğuna işaret etti. Yetkililer, kazı çalışmalarına destek veren kurum ve kamu kurumlarına teşekkürlerini iletti.

Bu coğrafyada en erken yerleşim yeri kazısının burada yapılıyor olması değerlendirmesi, Van YYÜ Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Hakan Yılmaz tarafından da doğrulandı. Yılmaz, kemiklerin Urartu öncesi tarım ve hayvancılık açısından önemli ipuçları taşıdığını vurguladı. Höyüğün bölgedeki en eski yerleşim birimi olduğuna dikkat çeken Yılmaz, yerleşimde küçükbaş hayvan ağırlıklı bir yaşamın hâkim olduğunu, büyükbaş hayvan izine nadir rastlandığını belirtti. Bölgede çanak-çömlek ve ezgi taşları ile arpaların katmanlar boyunca incelenmesiyle yoğunluğun nasıl oluştuğunun daha netleşeceğini ifade etti.

Son olarak, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Van Valiliği, Van YYÜ Rektörlüğü ile Gürpınar ve Edremit kaymakamlıklarına teşekkürler iletildi.

The post İremir Höyüğü Kazılarında Erken Tunç Çağı’na Işık Tutan Yeni Bulgular first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Arkeolog Kemal Çibuk, Amphoraların Günümüze Seslenişi başlıklı sunumunda, Klasik ve Hellenistik Dönemlerden Bizans’a uzanan süreçte kullanılan amphoraların üretim yöntemlerini, kullanım amaçlarını ve ticaret ağlarındaki etkisini aktardı. Çibuk, amphoraların biçimi, kil yapısı ve damgalarının çeşitliliğine dikkat çekerek, bu eserlerin yalnızca taşınan malları değil, dönemin ekonomik ilişkilerini ve kültürel etkileşimlerini de yansıttığını belirtti.

Bağlararası Kazısı Başkanı Prof. Dr. Vasıf Şahoğlu ise Bağlararası bölgesindeki çalışmalardan elde edilen bulgularla Ege’nin tarih öncesi dönemine dair önemli ipuçları sundu. Yaklaşık 4.500 yıl öncesine tarihlenen yerleşimde, Santorini (Thera) Yanardağı’nın patlamasının yarattığı tsunaminin izlerini tespit ettiklerini ifade eden Şahoğlu, bölgenin deprem ve tsunamiyle ilişkili arkeolojik kayıtlarını vurguladı.

Erythrai Kazı Ekibi Başkanı Dr. Öğr. Üyesi Özlem Vapur ise Erythrai (Ildır) ve Cennettepe kazılarında elde edilen bulguları paylaştı. Vapur, kazıların yalnızca antik kent dokusunu ortaya çıkarmakla kalmadığını, bölgenin dinsel, sosyal ve mimari geçmişine dair yeni veriler de sunduğunu belirtti.

The post Çeşme Kültür Yolu Festivali: Kültür ve Arkeolojiyle Dolu Üçüncü Gün first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Kayalıpınar’da yürütülen kazı çalışmaları, Sivas Müze Müdürlüğü’nün öncülüğünde, Almanya Marburg Philipps Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Vuslat Müller Karpe’nin danışmanlığında ilk defa 2005 yılında başlatıldı. Bu çalışmalar, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın izniyle, Koç Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümünden Doç. Dr. Çiğdem Maner’in liderliğinde kesintisiz devam ediyor. Farklı dönemlere ait yapılan kazılar sonucunda, eski Asur ticaret kolonileri, Hitit, Roma ve Bizans dönemlerine ait yapı kalıntıları, Helenistik, Roma ve Erken Hristiyanlık dönemlerine ait mezarlar ve özellikle Hitit kralları, prensesler, prensler ve çeşitli görevlilere ait çok sayıda mühür baskısı keşfedildi.

Kazı Çalışmalarında Elde Edilen Bulgular ve Güncel Durum

Sivas Valisi Yılmaz Şimşek, Kayalıpınar Antik Kenti’nde devam eden kazı çalışmalarını yerinde inceleyerek, kazı ekibinden bilgiler aldı. Alanı ziyaret eden Şimşek, kazı çalışmalarını yürüten ekibe başarılar diledi ve 6 Ağustos’ta Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nde açılacak sergide, Kayalıpınar’dan çıkarılan dört önemli eserin de sergileneceğini belirtti. Vali Şimşek, yaptığı açıklamada şunları kaydetti:

“Bugün Kayalıpınar, diğer adıyla Samuha Antik Kenti kazı alanındaydık. Buradaki kazı çalışmaları hakkında ekipten bilgi aldık ve onlara kolaylıklar diledik. Bu kazı çalışmalarını Koç Üniversitesi’nden Doç. Dr. Çiğdem Maner yürütüyor. 2005 yılından beri devam eden çalışmalar sonucunda yaklaşık 1700 eserin ortaya çıkarıldığını ve bunların büyük bölümünün Sivas Arkeoloji Müzesi’nde sergilendiğini memnuniyetle söyleyebiliriz. Ayrıca, birazdan Çiğdem hocam detaylı açıklamalarda bulunacak. Bugün çıkan dört eser, önümüzdeki günlerde Külliye’de düzenlenecek olan “Geleceğin Mirası” sergisinde Sivas’ın kültürel mirası olarak yer alacak. Bu gelişmeler, hem kazı ekibimiz hem de şehrimiz adına büyük bir gurur kaynağıdır.”

Arkeolojik Bulgular ve Tarihe Işık Tutan Kazılar

Vali Şimşek, kazıların bölgenin tarihine ve kültürel zenginliklerine önemli katkılar sağladığını belirterek, şunları ifade etti:

“Samuha Antik Kenti, Sarissa’dan sonra Sivas’ta bulunan ikinci büyük antik yerleşim alanı olarak dikkat çekiyor. Burası, hem Hitit hem de Asur tabletleriyle birlikte Anadolu’da sadece beş bölgede bulunan önemli bir arkeolojik alan. Özellikle Hititlerin burayı yazlık mekan olarak kullandıklarını biliyoruz. Başkent Hattuşaş’tan sonra, Kızılırmak vasıtasıyla buraya gelen Hititler, burada önemli bir yerleşim alanı kurmuşlar. Bu kazı çalışmaları, bölgenin tarihine ve Hititlerle ilgili birçok bilinmeyene ışık tutmayı amaçlıyor. Elde edilen bulgular, bölgenin eski çağlara dair detaylarını gün yüzüne çıkarıyor ve Sivas’ın kültürel mirasına büyük katkı sağlıyor.”

İki Haftada Dört Tablet Bulundu

2025 kazı sezonunda, kazı ekibi iki hafta gibi kısa bir sürede dört çivi yazılı tablet keşfetmeyi başardı. Kazı başkanı Doç. Dr. Çiğdem Manel, konu hakkında yaptığı açıklamada şunları dile getirdi:

“Bu sezon boyunca, yerleşim tabakalaşmasına dair yeni sorulara cevap arıyoruz ve çalışmalarımız devam ediyor. İlk haftada, Hitit dönemine ait dört farklı çivi yazılı tablet bulduk. Bunlardan ikisi, kuş kehanet metni içeren önemli belgeler. Ayrıca, önümüzdeki hafta 6 Ağustos’ta Cumhurbaşkanımız tarafından açılacak sergide, Kayalıpınar’dan elde edilen dört önemli eser sergilenecek. Bunlar arasında Hitit mührü ve farklı mühür baskıları bulunuyor. Bunlar, özellikle Veliaht Prens Nerikkaili, son Hitit Kralı 2. Suppiluliuma ve 3. Hattuşili’ye ait. Bu eserler, Sivas’ın kültürel ve tarihsel mirası açısından büyük bir gurur kaynağıdır ve tüm destekler için teşekkür ederiz.”

Bu çalışmalar, bölgenin tarihine ve Hitit medeniyetine dair yeni bilgiler sunmaya devam ediyor, aynı zamanda Türkiye’nin kültürel zenginliğine katkı sağlıyor. Kazı ekibi ve yetkililer, kazıların sürdüğü süreçte yeni bulguların ortaya çıkmasını ve bölgenin tarihine ışık tutmaya devam etmesini hedefliyorlar.

The post Hitit Şehri Kayalıpınar’dan 4 Tarihi Eser ‘Geleceğe Miras’ Sergisinde Sergilenecek first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Türkiye’nin en büyük ve en önemli adalarından biri olan Gökçeada, Kuzey Ege kıyılarında yer almakta olup, uzun yıllardır devam eden arkeolojik kazı çalışmalarıyla adanın tarihî ve kültürel zenginlikleri gün yüzüne çıkarılmaya devam ediyor. Bu çalışmalar, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü’nün izni ve mali destekleriyle, yaklaşık 15 yıldır aralıksız sürdürülmektedir.

Tarım ve Hayvancılığa Dayalı İlk Köy Yerleşimi

Yapılan kazılar sonucunda, Gökçeada’nın Uğurlu-Zeytinlik bölgesinde bulunan yerleşim alanının, Ege adaları içinde besin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalı ilk köy yapısını temsil ettiği ortaya çıkmıştır. Bu, bölgenin tarih boyunca sürdürülebilir tarım ve hayvancılıkla iç içe olduğunu gösteren önemli bir kanıttır.

En Eski Şehircilik ve Sanat Kanıtlarına Ev Sahipliği

Arkeolojik bulgular, Ege adalarında çanak çömlek yapımının, metalürjinin ve anıtsal mimarinin en erken örneklerini barındıran yerleşimlerin burada bulunduğunu ortaya koyuyor. Bu da bölgenin, şehircilik ve sanat alanlarında bölgesel gelişmişliğin önemli bir merkezi olduğunu göstermektedir.

Anahtar Konumda Bir Yerleşim

Uğurlu-Zeytinlik Höyük, Doğu Ege adalarında bilinen en eski Neolitik Çağ yerleşimlerinden biri olma özelliği taşıyor. Bu önemli arkeolojik alan, hem Avrupa’da Neolitik yaşam biçiminin başlangıcına dair önemli bilgiler sağlayacak hem de Ege Adaları, Anadolu ve Balkanlar arasındaki tarihî ilişkileri anlamamıza katkıda bulunacak kritik bir konumda bulunmaktadır.

Yapılan Kazılarda 6 Farklı Kültür Katmanı Gün yüzüne Çıkarıldı

Kazı çalışmalarında, bölgede toplamda 6 farklı kültür katmanı keşfedilmiştir. En erken katman olan VI. Kültür Katı, MÖ 6800-6600 yıllarına tarihlendirilen Çanak Çömleksiz Neolitik Çağı temsil etmektedir. Bu dönemde ilk çanak çömlekler ise yaklaşık MÖ 6600 yıllarında ortaya çıkmıştır. Diğer katmanlar ise sırasıyla:

• V. Kültür Katı: MÖ 6500-5900
• IV. Kültür Katı: MÖ 5900-5500
• III. Kültür Katı: Neolitik ile Kalkolitik geçiş dönemini yansıtarak MÖ 5500-4900
• II. Kültür Katı: MÖ 4500-4300

Her bir katman, bölgenin tarihî gelişiminde önemli bir aşamayı temsil ediyor ve özellikle IV. ve III. Kültür Katları, şehirciliğe dair en eski kanıtları sunuyor.

Kazı Çalışmalarının Başlangıcı ve Günümüzdeki Durumu

İlk olarak 1998 yılında tespit edilen Uğurlu-Zeytinlik Höyük, uzun yıllar boyunca çeşitli araştırmalara konu olmuştur. 2009 yılından itibaren ise, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü’nün izinleri doğrultusunda, Akdeniz Üniversitesi’nden Prof. Dr. Burçin Erdoğu başkanlığındaki uzman ekip tarafından yürütülen kazı çalışmaları devam etmektedir.

Bu çalışmalar, bölgenin tarihî ve kültürel zenginliklerine ışık tutmakla beraber, bölgenin tarih öncesi dönemlere ait en eski yerleşimlerini anlamamızda kritik bir rol oynamaktadır.

The post Gökçeada’da 15 Yıldır Süren Arkeolojik Kazı Çalışmaları ve Bulgular first appeared on Magazin Haber Ajansı.

Peru’daki arkeolojik araştırmalar, kuzeydeki Barranca eyaletinde, daha önce bilinmeyen ve büyük bir öneme sahip olan Peñico antik kentinin keşfini müjdeledi. Bu yaklaşık 3500 yıllık şehir, bölgenin ilk yerleşim alanlarından biri olarak kabul ediliyor ve bölgedeki en eski yerleşim merkezleri arasında yer alıyor.

Antik kentin, Pasifik kıyısındaki önemli bir ticaret merkezi olduğu ve And Dağları ile Amazon havzasındaki toplulukları birbirine bağlayan bir köprü görevi gördüğü tahmin ediliyor. Şehrin, Peru’nun başkenti Lima’nın yaklaşık 200 kilometre kuzeyinde, deniz seviyesinden yaklaşık 600 metre yükseklikte konumlandığı bildirildi.

Uzmanlar, Peñico’nun MÖ 1800 ile 1500 yılları arasında kurulduğunu öne sürüyor. Bu dönem, Ortadoğu ve Asya’da erken medeniyetlerin geliştiği zamanlara denk geliyor. Yapılan araştırmalar, bu keşfin Amerika kıtasındaki en eski uygarlıklardan biri olan Caral’a dair yeni bilgiler sunduğunu gösteriyor.

Arkeolojik Bulgular ve Kazı Çalışmaları

Yapılan kazılarda, arazide sekiz yıl süren titiz çalışmalar neticesinde, 18 yapı ortaya çıkarıldı. Bu yapılar arasında tören tapınakları, konut kompleksleri ve çeşitli anıtsal yapılar bulunuyor. Ayrıca, alanın merkezinde teras şeklinde inşa edilmiş, taş ve çamurdan yapılmış büyük bir dairesel yapı dikkat çekiyor.

İnsansız hava aracıyla çekilen görüntüler, alanın genişliğini ve karmaşık yapısını gözler önüne seriyor. Kazılarda, törenlerde kullanılan objeler, insan ve hayvan figürlerinden oluşan kil heykeller, deniz kabukları ve boncuklar gibi süs eşyaları da keşfedildi. Bu bulgular, Peñico’nun dini ve kültürel yaşamına ışık tutuyor.

Caral ve Peñico’nun Bağlantısı

Peñico’nun, Amerika kıtasında bilinen en eski uygarlıklar arasında yer alan Caral ile yakından ilişkili olduğu düşünülüyor. Caral, MÖ 3000 civarında Peru’nun Supe Vadisi’nde kurulmuş, büyük piramitleri, gelişmiş sulama sistemleri ve kentsel yapılarıyla dikkat çeken bir medeniyetti. Bu iki yerleşim, yaklaşık 5000 yıl önce gelişmiş ve bölgenin kültürel zenginliğine katkıda bulunmuş durumda.