Çay Ocağı ve Fotoğraflar: Yakup Öztürk’ün Anı Koleksiyonu

Yakup Öztürk, Sivas’ta 24 yıldır işlettiği çay ocağında özenle topladığı fotoğrafları duvara asıyor. 48 yıllık bir arkadaşı, akrabası ve daimi müşterileriyle dolu olan bu görsel arşiv, Küçükminare Mahallesi’ndeki 30 metrekarelik mekânda ziyaretçilerin dikkatini çekiyor.

Eski bir MTA çalışanı olan Öztürk, 1999’da emekli olduktan sonra bu hobisini daha da büyüttü. 1978 yılından itibaren arkadaşlarının fotoğraflarını biriktirmeye başladığını anlatan Öztürk, “Çay ocağına gelen müşterilerimin, köylülerimin ve yakın akrabalarımın fotoğraflarını da toplamaya devam ettim,” diyor. Fotoğrafların yalnızca sevgi ve paylaşım için toplandığını vurguluyor.

Bir gün eniştesi Yunis Kaya’yla sohbet ederken, müşterilerin fotoğraf sorusuyla karşılaştıklarını ve bazı fotoğrafların nasıl tehlikeli olduğu söylentisinin dolaştığını hatırlıyor. “Buraya fotoğraf koyanlar hemen ölüyor” iddialarına rağmen, çoğu kişi yaşamını sürdürüyor ve aslında bu arşiv daha çok anıların izini sürüyor.

Öztürk, hâlen toplama faaliyetini sürdürdüğünü ve dükkanda şu anda binin üzerinde fotoğraf bulunduğunu belirtiyor. Elinde saklanan 250-300 adet fotoğraf ise bekleme aşamasında, ölene kadar bu koleksiyonun gelişmeye devam edeceğini ifade ediyor. En çok fotoğrafı, MTA’da çalıştığı yıllarda toplamış olmasıyla dikkat çekiyor; o günden bugüne kadar sayısız anıyı biriktirmek için çalışıyor.

Çay ocağı müşterilerinden Yunis Kaya ise bu fotoğrafların güzel bir anı olduğunu dile getiriyor. Ailesinin, özellikle kardeşinin ve babasının fotoğraflarıyla duvarlarda karşılaşıldığında anılar canlanıyor; bazı karelerin ise paylaşıldığına dair esprili konuşmalar yapılıyor. Kaya, kendi fotoğrafını koymaktan kaçıyor ve bazı fotoğrafların da saklandığını belirtiyor.

80 yaşındaki Mustafa Yılmaz, fotoğrafların yalnızca hatıra olmadığını vurguluyor. “Fotoğraflara bakıp birbirimizi tanıyoruz ve Öztürk bize bu kareler hakkında bilgi veriyor. Birlikte zaman geçirdiğimiz bu anlar çok değerli; kimisi hayatını kaybetmiş olsa da, bazıları hâlâ yaşıyor,” diyor ve kendi fotoğrafını saklamanın nasıl bir deneyim olduğunu paylaşıyor.