Türkiye’ye Dönüş Hikayesi: Hollanda’daki Zorluklar ve Yeni Başlangıçlar

Hollanda’ya gittiğimde başlarda her şey yeni ve heyecan vericiydi. Ancak zamanla barınma ve yaşam maliyetlerinin arttığını görünce, bu yolculuk beklediğimden çok daha karmaşık bir hal aldı. Amsterdam’daki yaşamı kurmak için uğraştığım süreçte, kira bedellerinin borçlarımı aştığını fark ettim; ev bulmak için uzun süre mücadele ettim ve nihayet bir ev edinebildim. Fakat kira ödemelerinin korkutucu boyutlara ulaştığı bu ülkede, ev sahibi ile olan anlaşmalar da tek başına yeterli olmadı ve çeşitli vergisel nedenlerle ek zorluklar çıktı.

İlk adımlarda dil öğrenimi ve yeni alışkanlıklar kazanma amacıyla Uber’de kurye olarak çalışmaya başladım. Önce bisiklet edindim, ardından daha hızlı hareket etmek için bir scooter aldım. Hollanda’nın düz arazi ve sık yağışlı havaları, bu işin beni zorlamasına rağmen dayanma gücümü güçlendirdi. Hayatı kolaylaştırmak için çocuğumun orada kalması gerektiğini düşündüm ve bu yüzden dil kurslarına katılarak kültüre adapte olmaya çalıştım. Ancak çalışırken yaşadığım zorluklar, sabrımı zorluyor ve süreci ağırlaştırıyordu.

Bir gün vardiyaların yoğunluğundan ve işleri daha da büyüttüğünden dolayı, planlarım kırıldı. 6-7 ay boyunca kuryelik yapıp ardından bir tavuk dürüm dükkanına adım attım; paketlenmiş tavukları yağda kızartıp müşterilere ulaştırıyordum. Bu basit görünen iş, aslında tamamen farklı bir karmaşaya dönüştü ve beklediğim gibi gitmedi. Paranın büyük kısmını da bu işe kaptırdım; uzun vadeli planlar kurduğum halde, işin kendisi bana büyük zarar getirdi.

İlerleyen zamanlarda özel hayatımdaki sıkıntılar da tetiklendi; boşanma süreci başladı ve bu durum çocuğumla olan bağımızı etkiledi. Ev bulmak için çabaladıkça zorlaşan bir döneme girdim; Hollanda’da barınma sorunları bir kez daha kapımı çaldı. Boşluklar, borçlar ve belirsizlik günlerimin bir parçası haline geldi. Yine de bu dönemde umudu kaybetmemeye çalıştım ve bir süre çalışmayı sürdürdüm. Kayıt dışı olarak çalıştığım süreçte, ev kiralamak için gerekli gelir göstergelerini karşılayamadım ve bu da beni daha da sıkıştırdı.

Aşamalı olarak bir fabrika deneyimi yaşadım; haftanın altı günü, günde uzun saatler çalıştım. Bu süreç, fiziksel olarak beni çok yordu; gıda sektöründeki yoğun tempo, yaşam kalitemi düşürdü ve artık bu şekilde devam etmek istemediğimi fark ettim. Ardından yeteneklerimi ve mesleğimi kullanabileceğim bir alanda iş bulmaya karar verdim ve mimarlıkla ilgili bir firmada göreve başladım. Ancak yine de kayıt dışı çalışma nedeniyle maddi sıkıntılar devam etti ve ev bulma sorunum çözülemedi. Bu süreçte yorgunluk ve belirsizlik içimi sardı; 40 yaşında yeniden bu tür zorluklar yaşamak beni derinden etkiledi.

En nihayetinde karar netleşti: Türkiye’ye dönme zamanı geldi. Aileme karşı sorumluluklarım, çocuğumun mutluluğu ve benim de mutlu bir baba olabilmem için en kritik adımın Türkiye’ye dönmek olduğuna inandım. Hollanda’da yaşadığım süreçte mutsuzluk ve sürekli para kaybı gibi sorunlar, ev ve yaşam kriziyle birleşince, orada kalmaya devam etmek bana pahalıya mal oluyordu. Cemal adındaki oğlum üç dille büyümüş, Hollanda’da geçirdiği yıllarda fazlasıyla deneyim kazanmıştı; fakat ben artık kendi ülkeme, aileme ve destek ağıma dönmenin daha doğru bir tercih olduğunu gördüm. Bu karar, benim için sadece göçten geri dönmek değil, aynı zamanda çocuk ve aile için daha istikrarlı bir gelecek kurma amacı taşıyordu.

Sonuç olarak, Türkiye’ye dönüş kararı, mutlu bir baba olarak çocukla olan bağımı güçlendirmek ve kendi çevremde, kendi sosyal ortamımda daha sağlıklı bir yaşam kurmak için atılmış bir adımdır. Bu süreçte yaşadığım tüm zorluklar, bana değerli dersler bıraktı; şimdi yeni başlangıçlar için daha güçlü bir temel oluşturmaya yol açıyor.