Koroner Yoğun Bakımda Hemşire: Nazife Demir’in Anneliği ve Mesaisi

İzmir kentinde koroner yoğun bakım servisinde sorumlu hemşire olarak görev yapan 44 yaşındaki Nazife Demir, hastanede hastalar için var gücüyle çalışıyor; evinde ise 7 yaşında üçüzleriyle zaman geçiriyor. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi koroner yoğun bakımında çalışan Demir, 11 yıl önce aynı hastanede teknisyen olan eşi Gürdal Demir ile hayatını birleştirdi. Atahan, Metehan ve Masal adını verdikleri üçüz çocuklarına kavuşmasıyla hayatını adeta iki farklı dünya arasında sürdürmeye başladı. Her gün, birinci sınıf öğrencisi olan üçüzlerini okula gönderdikten sonra yoğun bakım servisine yöneliyor ve mesaisine başlıyor.

Hemşirelik alanında 22 yıllık tecrübesiyle genç meslektaşlarına yol gösteren Demir, kalp ameliyatı olan hastaların yaşam mücadelelerinde yalnız bırakmıyor. Günün bir bölümünde bilgi ve deneyimlerini paylaşırken, mesaisinin sonunda üniformasını çıkarıp evine dönüyor ve üçüzleriyle ilgileniyor. Onlarla oyunlar oynayıp ders çalışmalarına yardımcı olurken, anne olarak dengeyi kurmaya çalışıyor.

“Kadının dokunduğu her şey güzelleşir” diyen Nazife Demir, AA muhabirine hem mesleğini hem de anneliği çok sevdiğini ifade ediyor. Hemşireliği kutsal ve emek isteyen bir meslek olarak tanımlıyor; hastaların iyileşmesini görmek ve onlardan aldığı dualar onu mutlu ediyor. Aynı zamanda üçüz annesi olmanın getirdiği büyük sorumluluk ve mutlulukla övünecek kadar kendini geliştirdiğini belirtiyor. Evde ve işte gösterdiği özverinin en büyük farkındalığını üçüzleri yaşıyor: “Bana ‘Hiç işin bitmiyor anne’ diyorlar. Evde hep bir hazırlık içinde oluyorsunuz; hastaların yaşamı için koştururken çocuklarımın geleceğini de düşünmek zorundasınız.”

İş ve ev arasındaki dengeyi, eşinin verdii destekle sürdüğünü ifade eden Demir, eşinin ona olan inancını ve güvenini her fırsatta dile getiriyor. Gürdal Demir ise eşi üzerinde gurur duyduğunu ve ailesine adanmış bir kadının onun için “kahraman” ve “şans” olduğunu belirtiyor: “Küçükleri büyütürken günlerce uyuyamaması, artık okul dönemine girmesiyle birlikte daha da güçlenen bir kahraman.”